Ice Eater - Pacer

Nervously awaiting your arrival

I’ve got the whole night planned out

And I will be suave, I mean a real gentleman

I will be so glad that I left the house

It’s been many months and I’m loosing my patience

with my own inadequacies

But maybe with luck you’ll be love struck

I’m not as confident as I may seem

This words sit on a dim lit screen

and meaning tries to burst through every seam

woven in characters: what I want to say

but will they ever get to see the light of day

I’m so fed up with my hang ups

I’ve got to stop I’ve got to stop I’ve got to stop

repeating myself, repeating these actions

i’ve got too many dead ends, too many distractions

I’m not one for Ice Breaking

The thought of it leaves me chilled

But I’ll tell you a story about

a stupid thing I’ve done

you’ll get to know how I really feel

Now you sit opposite, I try to read your face

my heart beats fast from the coffee in my veins

I tell you of my lack of faith and how I don’t believe in fate

as reason we sit here today

So tell me a joke or Tell me a story

Tell me your favourite songs and of past glories

‘cause inside there’s a flame and I can feel it growing

and I can tell by your face that it is showing

I’m not one for Ice Breaking

The thought of it leaves me chilled

But I’ll tell you a story about

a stupid thing I’ve done

you’ll get to know how I really feel

All of my stories seem to end the same way

with «what I wanted to» or «I should have said»

Will I’ll leave this night as one of them

and will I stand there motionless

Another night another regret?

Nerveus wachtend op je komst

Ik heb de hele nacht gepland

En ik zal zachtaardig zijn, ik bedoel een echte heer

Ik zal zo blij zijn dat ik het huis heb verlaten

Het is vele maanden geleden en ik verlies mijn geduld

met mijn eigen tekortkomingen

Maar misschien word je met een beetje geluk verliefd

Ik ben niet zo zelfverzekerd als ik misschien lijkt

Deze woorden staan ​​op een zwak verlicht scherm

en betekenis probeert door elke naad te barsten

verweven in karakters: wat ik wil zeggen

maar zullen ze ooit het daglicht te zien krijgen

Ik ben mijn hang-ups zo zat

Ik moet stoppen. Ik moet stoppen. Ik moet stoppen

mezelf herhalen, deze acties herhalen

ik heb te veel doodlopende wegen, te veel afleidingen

Ik ben niet iemand voor Ice Breaking

De gedachte eraan laat me koud

Maar ik zal je een verhaal vertellen over

iets stoms dat ik heb gedaan

je zult te weten komen hoe ik me echt voel

Nu zit je tegenover, ik probeer je gezicht te lezen

mijn hart klopt snel van de koffie in mijn aderen

Ik vertel je over mijn gebrek aan geloof en hoe ik niet geloof in het lot

als reden waarom we hier vandaag zitten

Dus vertel me een grap of vertel me een verhaal

Vertel me je favoriete liedjes en vergane glorie

want van binnen is er een vlam en ik voel het groeien

en ik kan aan je gezicht zien dat het zichtbaar is

Ik ben niet iemand voor Ice Breaking

De gedachte eraan laat me koud

Maar ik zal je een verhaal vertellen over

iets stoms dat ik heb gedaan

je zult te weten komen hoe ik me echt voel

Al mijn verhalen lijken op dezelfde manier te eindigen

met "wat ik wilde" of "ik had moeten zeggen"

Zal ik deze nacht vertrekken als een van hen

en zal ik daar roerloos staan

Nog een nacht, nog een spijt?