Faceless - Overcast

I started the dominos tumbling but it’s not my fault they said

So the images were pushed down deep

I know I held the gun to their head

Faceless people wander through my dreams

Searching for lives they once knew

Reminding me of how I murdered their souls

How I tore them apart sustantainiously

Why can’t I just turn it off?

Tune it out forever

Blind my eyes from all that noise

There is no light, there is no shelter

My dreams are the most uncontrollable substance

They are illusions beckoning behind the steel door

Scratching and gauging at the smooth surface

Cracking loose the hinges and scattering across the floor

How can I refuse such a perfect invitation

Invitation of faceless bliss

Drifting away to unlock those demons inside

Haunting night after night

Digressing my humanity

Chared bits of reality lay in the wasteland of my thoughts

Where the dead arise and the living don’t matter

My feeling for life escapes the bounds of reality

All this I have brought upon myself, a reactor

Ik begon de dominostenen te laten tuimelen, maar het is niet mijn schuld, zeiden ze

Dus de afbeeldingen werden diep naar beneden geduwd

Ik weet dat ik het pistool tegen hun hoofd hield

Gezichtsloze mensen dwalen door mijn dromen

Op zoek naar levens die ze ooit kenden

Het herinnert me eraan hoe ik hun zielen heb vermoord

Hoe ik ze duurzaam uit elkaar scheurde

Waarom kan ik het niet gewoon uitschakelen?

Schakel het voor altijd uit

Verblind mijn ogen van al dat lawaai

Er is geen licht, er is geen beschutting

Mijn dromen zijn de meest oncontroleerbare substantie

Het zijn illusies die wenken achter de stalen deur

Krassen en meten aan het gladde oppervlak

Kraken de scharnieren los en verspreiden zich over de vloer

Hoe kan ik zo'n perfecte uitnodiging weigeren?

Uitnodiging van gezichtsloze gelukzaligheid

Wegdrijven om die demonen binnenin te ontgrendelen

Nacht na nacht angstaanjagend

Afdwalen van mijn menselijkheid

Verkoolde stukjes realiteit lagen in de woestenij van mijn gedachten

Waar de doden opstaan ​​en de levenden doen er niet toe

Mijn levensgevoel ontsnapt aan de grenzen van de werkelijkheid

Dit alles heb ik over mezelf afgeroepen, een reactor