Emanations - Ouroboros

Infinitesimal

Our lives set in motion

We watch distant breakers crash

Upon a shifting cosmic ocean

One with the universal

Churning Continuum of change

Endlessly we are replenished

And forever rearranged

Depthless we dive

Conscious evolving

Encoded in spiral

From the centre revolving

Eyeless we writhe

Particles weaving

Our lives entangled

With the godhead’s draming

From the glow of relic radiation

Filtering through th black eternally

Uncovered from red shifting sands

We can observe our unity

Emanations flow

From the font of creation

Like mites of matter glistening

Through the endless void inane

Mirrored in claw, plant and horn

Reflected in shell, tooth and storm

Fingerprint and DNA

What was once being is now becoming

The source of this mystic congregation

The source of this our dappled world

Infinitesimal, we emerge

Our lives set in motion

We watch distant breakers crash

Upon a shifting cosmic ocean

One with the universal

Churning Continuum of change

Endlessly we are replenished

And forever rearranged

To consider the singularity

Is to consider ourselves

As an aspect of the universe

Experiencing itself subjectively

oneindig klein

Ons leven komt in beweging

We zien brekers in de verte crashen

Op een verschuivende kosmische oceaan

Eén met het universele

Karnen Continuüm van verandering

Eindeloos worden we aangevuld

En voor altijd herschikt

Diepteloos duiken we

Bewust evolueren

Gecodeerd in spiraal

Vanuit het centrum draaiend

Zonder ogen kronkelen we

Deeltjes weven

Onze levens verstrikt

Met de dramatiek van de godheid

Van de gloed van relikwiestraling

Voor eeuwig door het zwarte filteren

Ongedekt door rood stuifzand

We kunnen onze eenheid observeren

Emanaties stromen

Van het lettertype van de creatie

Als stofmijten die glinsteren

Door de eindeloze leegte zinloos

Gespiegeld in klauw, plant en hoorn

Weerspiegeld in schelp, tand en storm

Vingerafdruk en DNA

Wat ooit was, wordt nu

De bron van deze mystieke gemeente

De bron van onze gevlekte wereld

Oneindig klein, we komen tevoorschijn

Ons leven komt in beweging

We zien brekers in de verte crashen

Op een verschuivende kosmische oceaan

Eén met het universele

Karnen Continuüm van verandering

Eindeloos worden we aangevuld

En voor altijd herschikt

Om rekening te houden met de singulariteit

Is om naar onszelf te kijken

Als een aspect van het universum

Zelf subjectief ervaren