Chains Fall to Gravity - Orphaned Land

Awaken my sanity

Slavery falls to the ground

Chains fall to gravity

Truth can now be found

My freedom yet escapes me as if I am still in chains

The memory of servitude it somehow keeps me sane

Shadows — my enemy

Yet beyond them now I see

Fear lingered in me

Kept me from being free

Pierce the veil of solitude and turn away I must

Sand in the hour glass my time is up at last

Go forth and be all you can be

So you can see the path ahead

Let our voice guide you on

I feel only pain

But I know that everything shall pass

The end of the path that forever ignites

White light is blinding me

Robbing me of my sight

Somehow it sets me free

Calling me to unite

A spell upon me cast

Bringing the final light of a long awaited dusk

Blessed, you are the one

Who opened his eyes to light

Now go in peace

And step out of this maze

I thought that I’m insane

I always knew there has to be more than this

I am on my way out while you’re embracing the dark

When a messiah is born it’s like a late blooming of a flower

Rising in the netherworld

Waters of hope, falling on an orphaned land

No longer the slave

Now I roam onto the unknown

But as sure as my heart beats

I’m not afraid of the light

Maak mijn gezond verstand wakker

Slavernij valt op de grond

Kettingen vallen onder de zwaartekracht

De waarheid kan nu worden gevonden

Mijn vrijheid ontsnapt me toch alsof ik nog steeds in ketens zit

De herinnering aan dienstbaarheid houdt me op de een of andere manier gezond

Schaduwen — mijn vijand

Maar voorbij hen zie ik nu

Angst bleef in me hangen

Heeft me ervan weerhouden vrij te zijn

Doorbreek de sluier van eenzaamheid en wend je af ik moet

Zand in de zandloper, mijn tijd is eindelijk om

Ga door en wees alles wat je kunt zijn

U kunt dus het pad voor u zien

Laat je leiden door onze stem

Ik voel alleen pijn

Maar ik weet dat alles voorbij zal gaan

Het einde van het pad dat voor altijd ontbrandt

Wit licht verblindt me

Berooft me van mijn zicht

Op de een of andere manier maakt het me vrij

Roept me om te verenigd

Een spreuk op mij wierp

Brengt het laatste licht van een langverwachte schemering

Gezegend, jij bent het

Wie opende zijn ogen voor licht?

Ga nu in vrede

En stap uit dit doolhof

Ik dacht dat ik gek was

Ik heb altijd geweten dat er meer moest zijn dan dit

Ik ben op weg naar buiten terwijl jij het donker omarmt

Wanneer een messias wordt geboren, is het als een late bloei van een bloem

Opstaan ​​in de onderwereld

Wateren van hoop, vallend op een verweesd land

Niet langer de slaaf

Nu dwaal ik naar het onbekende

Maar zo zeker als mijn hart klopt

Ik ben niet bang voor het licht