Leafless - Orphanage

in my roots underground, bits of grief still remain

lingering memories, replacing joy by pain

in my roots underneath my silent cries grind and burn

shaping my own defeat to the point of no return

you are leaving me to cope with my scars

ignoring me for what?

I dont know

former joy burnt down and decayed, all that might have been turned to hate

dew washed away by the rain, acid bitterness eats me

it burns a hole in my crust, seedlings of our trust wont grow no more

leafless you left me as leaves fell down to earth

naked I became when you left, lonely is the woods of my trunc

where in the whirl of your thoughts was the reason anyway?

Seasons natures cure for my shame, in time my branches will grow again

spring, winters foe has arrived, blooming I once did… and will do

again…

what did I do wrong to lose your trust?

the tree thats me was shook

in mijn wortels onder de grond zijn er nog steeds stukjes verdriet

aanhoudende herinneringen, vreugde vervangen door pijn

in mijn wortels onder mijn stille kreten malen en branden

het vormgeven van mijn eigen nederlaag tot het punt van geen terugkeer

je verlaat me om met mijn littekens om te gaan

mij negeren voor wat?

Ik weet het niet

vroegere vreugde is afgebrand en vergaan, alles wat in haat had kunnen veranderen

dauw weggespoeld door de regen, zure bitterheid eet me op

het brandt een gat in mijn korst, zaailingen van ons vertrouwen zullen niet meer groeien

bladloos liet je me achter terwijl bladeren op de aarde vielen

naakt werd ik toen je wegging, eenzaam is het bos van mijn romp

waar in de werveling van je gedachten was de reden eigenlijk?

Seizoensnatuur geneest mijn schaamte, na verloop van tijd zullen mijn takken weer groeien

lente, wintervijand is gearriveerd, bloeiend heb ik ooit gedaan ... en zal doen

nog een keer…

wat heb ik verkeerd gedaan om je vertrouwen te verliezen?

de boom die ik ben, werd door elkaar geschud