Opening Cinematic - Original God

And he scooped his fathers ashes into his mothers old urn

It was something unforgettable the skin creates a stench

He could feel his eyes be plucked with the worlds rusting rotting wrench

How bittersweet life gets harder

Teach your sons and love your daughters

Humans too capable slaughter

Death grows close I grow farther

How could you forgive who wronged you

Is there somewhere I belong to

Are we gods forgotten whore

I had a dream that we were more

Hurt me Break me What Did I do?

Ive got a story to tell you

Hopeless Broken Beg me to change

This is the part the story gets strange

Ooooh

AND INSIDE ME

SOMETHING RIPS ITSELF OUT OF MY BEATING HEART GRASPING FOR ANY FORM OF LOVE TO

ALLOW ITSELF TO THINK IT BELONGS HERE ON THIS EARTH

IS THIS THE REAL ME

And I’d probably be happy with a lobotomy, satans my dichotomy why is he still

on top of me

And the cries for help fade out into some bothering, endless nights still

hallowing, false idols theyre following

As im gasping for air and stuff my organs back inside

Grab onto anything thatll just still keep me alive

And if I transfigure endlessly I know I won’t survive

This is not a love story this is the story of the eye

En hij schepte de as van zijn vader in de oude urn van zijn moeder

Het was iets onvergetelijks dat de huid een stank creëert

Hij kon zijn ogen voelen worden geplukt met 's werelds roestende rottende moersleutel

Hoe bitterzoet het leven moeilijker wordt

Leer je zonen en heb je dochters lief

Mensen te capabel om te slachten

De dood komt dichterbij, ik groei verder

Hoe kun je vergeven wie je onrecht heeft aangedaan?

Behoor ik ergens toe?

Zijn wij goden vergeten hoer?

Ik had een droom dat we meer waren

Doe me pijn breek me wat heb ik gedaan?

Ik moet je een verhaal vertellen

Hopeloos Gebroken Smeek me om te veranderen

Dit is het deel waarin het verhaal vreemd wordt

Ooooh

EN BINNEN MIJ

IETS SCHEURT ZICHZELF UIT MIJN SLAGENDE HART GASTEND NAAR ELKE VORM VAN LIEFDE VOOR

LAAT ZICH ZELF DENKEN DAT HET HIER OP DEZE AARDE TOE HEEFT

IS DIT DE ECHTE MIJ

En ik zou waarschijnlijk blij zijn met een lobotomie, satans mijn tweedeling waarom is hij nog steeds

bovenop mij

En de kreten om hulp vervagen in een paar lastige, eindeloze nachten nog steeds

heilige, valse afgoden die ze volgen

Terwijl ik naar lucht hap en mijn organen weer naar binnen stop

Grijp alles vast dat me nog steeds in leven houdt

En als ik eindeloos verander, weet ik dat ik het niet zal overleven

Dit is geen liefdesverhaal dit is het verhaal van het oog