The Unknown - Orenda

I’m a ghost and I’m locked inside my head.

I’m burning out like a cigarette, am I slowly fading?

Left lost and voiceless?

Cause the words never bring release.

I used to sing all these songs at night,

never questioned when the words seemed to come alive.

But what made the stars seem gold

seems to be growing cold,

and I’m starting to have my doubts.

I’m starting to have my doubts.

This is a memory,

a simple song we can sing to remind me.

That it’s ok, it’s alright to be failing,

just gotta get back up and keep on running.

We said «bye» to friends and family!

It’s not enough, but it’s all we could leave them.

And it’s ok, it’s alright to be leaving,

just gotta get back up and keep on running.

We’ll spend the next few years writing a story!

Page to page, I’m breaking bank to broke when suddenly,

the pages seem to write themselves!

This is more than we ever thought about!

And now we’re running!

Still breaking bank, but rarely come up empty.

This is it!

The story grows older,

we’ll keep on running, but always remember:

This is a memory,

a simple song we can sing to remind me.

That it’s ok, it’s alright to be failing,

just gotta get back up and keep on running.

We said «bye» to friends and family!

It’s not enough, but it’s all we could leave them.

And it’s ok, it’s alright to be leaving,

just gotta get back up and keep on running.

Starting is harder than anything over

the hills and the shore.

We’ve been there before.

Theres no home for me there!

There’s none that I’ll know!

I find hope in these moments,

we brave the unknown.

Ik ben een geest en ik zit opgesloten in mijn hoofd.

Ik brand uit als een sigaret, vervaag ik langzaam?

Verloren en stemloos achtergelaten?

Want de woorden brengen nooit bevrijding.

Ik zong al deze liedjes 's nachts,

nooit getwijfeld wanneer de woorden tot leven leken te komen.

Maar waardoor de sterren goud leken

lijkt koud te worden,

en ik begin mijn twijfels te krijgen.

Ik begin mijn twijfels te krijgen.

Dit is een herinnering,

een eenvoudig liedje dat we kunnen zingen om me eraan te herinneren.

Dat het ok is, het is ok om te falen,

moet gewoon weer opstaan ​​​​en blijven rennen.

We hebben afscheid genomen van vrienden en familie!

Het is niet genoeg, maar het is alles wat we ze kunnen nalaten.

En het is oké, het is oké om weg te gaan,

moet gewoon weer opstaan ​​​​en blijven rennen.

We zullen de komende jaren een verhaal schrijven!

Pagina na pagina, ik breek bank tot brak wanneer plotseling,

de pagina's lijken zichzelf te schrijven!

Dit is meer dan we ooit hadden gedacht!

En nu zijn we aan het rennen!

Nog steeds failliet, maar kom zelden leeg.

Dit is het!

Het verhaal wordt ouder,

we blijven doorgaan, maar onthoud altijd:

Dit is een herinnering,

een eenvoudig liedje dat we kunnen zingen om me eraan te herinneren.

Dat het ok is, het is ok om te falen,

moet gewoon weer opstaan ​​​​en blijven rennen.

We hebben afscheid genomen van vrienden en familie!

Het is niet genoeg, maar het is alles wat we ze kunnen nalaten.

En het is oké, het is oké om weg te gaan,

moet gewoon weer opstaan ​​​​en blijven rennen.

Beginnen is moeilijker dan alles voorbij

de heuvels en de kust.

We zijn er eerder geweest.

Er is daar geen thuis voor mij!

Er is niemand die ik zal kennen!

Ik vind hoop op deze momenten,

we trotseren het onbekende.