Grazie - ORCO

A volte mi smarrisco

Fra le pieghe di un sospiro e le note di un disco

Uno di quei giorni in cui desisto

Cerco un pretesto che mi mantenga a galla

Ma è larga quella falla

Bisognerà tapparla

Una farfalla non ritorna bruco

Vive minuto per minuto

In quello spazio giace l’infinito

È questo quello che tu mi hai insegnato

Mi hai donato uno stato elevato

Ti sono grato

Ma l’abitudine è in agguato

Chi non c'è passato?

Quante volte ho dato per scontato l’altro lato…

Dimenticato ciò che già sapevo

Scolpito dentro me in bassorilievo

Sì però non lo guardavo

Un rullante mi ricorda quanto sono vivo

Così mi attivo

Restare assieme è imperativo

Lungo il bordo del declivio penso a ciò che scrivo

Ogni sillaba mi dona un buon motivo per restare qui

Complici

Vittime d’intrighi alchemici

Ben distanti dai tipici approcci logici

Dai problemi che deturpano i pensieri

Ricorda che oggi è quel domani che temevi ieri

Vedi

Vibra dentro il petto come una grancassa

L’energia che passa dentro l’Anima è la stessa

La Terra Promessa

Quella pillola rossa

Impressa nella mia testa

Le Verità sorpassa ogni immaginazione

È nel suo nome che passo all’azione

Cerco il feeling dentro le frequenze di un campione

Che sia scelta o predisposizione

Ogni forza che rimane è dedicata alla missione

Seguo il flow come un hi-hat

Recito ma il set

Non c'è

Dimentico che è tutto un sogno

Se mi guardo dal di fuori mi vergogno

Darei tutto il mio regno

In cambio di un altro segno

Caduto in basso

Ad un passo solo dal collasso

Poi ricordo che ho la forza di un colosso

Leone in viaggio alla ricerca del coraggio

Carceriere e ostaggio, sai

Niente di peggio

Ma

Tu mi offri un appiglio

Scordi ogni mio sbaglio

Salvi questo tuo figlio dall’abbaglio

Di essere un bersaglio della sorte

Apri le tue porte

Rendimi più forte della morte

In quanto parte della corte

Di chi sa e che quindi celebra

L’Anima si ottenera

Se l’arte non la libera

Questa è la Grande Opera

Serve Prima Materia

Che porti il sole più splendente dove c’era l’intemperia

L’ora d’aria

Che mi salva

Perso in questa selva oscura

La retta via può far paura

Non c'è nessuno che mi è più vicino

Di te quando mi mostri dentro delle note di violino

In armonia col piano

Ed inizia la danza

Come posso star senza

Il brivido che procura

È la cura

Del male di vivere

Spegne passioni effimere

Veleno per le vipere

Mi spinge a credere che tutto ha un senso

L’equilibrio in cui giace l’Immenso

Mi pervade e mi comunica quello che penso

Ogni momento è più intenso

Fino a che non condenso

Tutto quanto in un flusso connesso

Ora inchiostro e carta

Dove porta la strada deserta?

Chi mi esorta e chi è che invece non vuole che parta?

Qual'è Atene e qual'è Sparta?

Devo restare all’erta

Purtroppo so che troppe volte ho avuto la memoria corta

La strada è irta di fantasmi d’ogni sorta

Ma quando siamo assieme non importa

Non mi urta

La porta ormai è aperta

La magia pervade il tutto e ora non lascio che riparta

Salta

Ogni ostacolo

Lo Spirito se è libero

Parole per veicolo

Non sento più alcun vincolo

Se viaggio in questo vicolo

Stretto come un cunicolo

Strappo il tentacolo

Divento il mio stesso discepolo

Sai

Mi hai donato il dono di donare

Di concepire, creare

Mi hai reso lo strumento di un disegno superiore

Nel mare ogni goccia è differente

Sono presente

Cuore e mente

Per portare forza alla corrente

Poi quando meno lo aspettavo

Mi hai mandato quei due occhi

E nel riflesso ho visto ch’ero schiavo

Mai notizia fu più lieta

Incomincia la mia vita

Ogni passo del sentiero ora è la meta

Lei si adagia in ogni mio atomo

Mi basta un attimo

Se penso a quel sorriso

L’Universo si riduce a un intimo rifugio

Tutto ciò che aspetto

È quando torneremo

Si ripeta poi tutto daccapo

Per sentire un’altra volta per la prima volta

Quel richiamo che cancella via ogni scelta

Questo è un suggerimento a chi mi ascolta

Preparati alla svolta

La posta in gioco è alta

Devi muoverti alla svelta

Il destino è lì in attesa

Non c'è pretesa

Pesa ogni cosa come una sorpresa

Rischia tutto in questa impresa

Dimentica ogni offesa

Riscatta dentro te la parte lesa

Bentornato a casa

Dove non serve cercare una scusa

Dove sai che quella luce è sempre accesa

Frequenza condivisa di cui l’Anima è pervasa

Se si palesa

Poi l’ignoranza viene esclusa

Per ogni singolo respiro

Per ogni capogiro che mi coglie ogni volta che ammiro

L’armonia in cui soggiace il tutto

Per quella forza dentro il petto

Che mi spinge a camminare dritto

Per tutti quei problemi ch’eran solo inezie

Per tutte quelle trappole fittizie

Per tutte quelle prove mascherate da perizie

Buone notizie

Non posso dire altro che…

Soms verdwaal ik

Tussen de plooien van een zucht en de noten van een schijf

Een van die dagen waarop ik het opgeef

Ik zoek een excuus dat me overeind houdt

Maar die kloof is groot

Deze zal aangesloten moeten worden

Een vlinder brengt geen rups terug

Hij leeft van minuut tot minuut

In die ruimte ligt het oneindige

Dit is wat je me hebt geleerd

Je hebt me een hoge status gegeven

Ik ben je dankbaar

Maar de gewoonte ligt op de loer

Wie is er niet geweest?

Hoe vaak heb ik de andere kant niet als vanzelfsprekend beschouwd...

Vergeten wat ik al wist

Gesneden in mij in bas-reliëf

Ja, maar ik heb er niet naar gekeken

Een snaredrum herinnert me eraan hoe levend ik ben

Dus ik actief

Bij elkaar blijven is een must

Langs de rand van de helling denk ik na over wat ik schrijf

Elke lettergreep geeft me een goede reden om hier te blijven

Medeplichtigen

Slachtoffers van alchemistische intriges

Verre van de typische logische benaderingen

Van problemen die gedachten misvormen

Onthoud dat vandaag de morgen is waar je gisteren bang voor was

Zie je

Het trilt in de borst als een basdrum

De energie die door de ziel gaat is hetzelfde

Het beloofde land

Die rode pil

In mijn hoofd geprent

De Waarheden overtreffen alle verbeelding

Het is in zijn naam dat ik in actie kom

Ik zoek naar het gevoel in de frequenties van een sample

Of het nu een keuze of een voorspelling is

Elke kracht die overblijft, wordt toegewijd aan de missie

Ik volg de stroom als een hi-hat

Ik acteer maar de set

Er is geen

Ik vergeet dat het allemaal een droom is

Als ik van buitenaf kijk, schaam ik me

Ik zou mijn hele koninkrijk geven

In ruil voor een ander teken

Viel

Slechts één stap verwijderd van de ineenstorting

Dan herinner ik me dat ik de kracht van een kolos heb

Leone reist op zoek naar moed

Gevangenisbewaarder en gijzelaar, weet je

Niets ergers

Maar

Je biedt me houvast

Vergeet al mijn fouten

Red deze zoon van jou van verblinding

Om een ​​doelwit van het lot te zijn

Open je deuren

Maak me sterker dan de dood

Als onderdeel van de rechtbank

Van degenen die het weten en die daarom vieren

De ziel zal worden verkregen

Als kunst haar niet bevrijdt

Dit is het Grote Werk

Je hebt grondstof nodig

Moge het de helderste zon brengen waar het weer vroeger was

Lucht tijd

Dat redt me

Verdwaald in dit donkere bos

Het rechte pad kan eng zijn

Er is niemand die dichter bij mij staat

Vertel het je wanneer je vioolnoten erin laat zien

In overeenstemming met het plan

En de dans begint

Hoe kan ik zonder

De sensatie die het geeft

Het is de remedie

Van de pijn van het leven

Het dooft kortstondige hartstochten

Gif voor adders

Het duwt me om te geloven dat alles logisch is

De balans waarin de Immense ligt

Het doordringt me en het communiceert met me wat ik denk

Elk moment is intenser

Tot ik verdicht

Dit alles in een verbonden stroom

Nu inkt en papier

Waar leidt de verlaten weg heen?

Wie spoort me aan en wie wil niet dat ik wegga?

Wat is Athene en wat is Sparta?

Ik moet alert blijven

Helaas weet ik dat ik te vaak een kort geheugen heb gehad

De weg wemelt van allerlei soorten geesten

Maar als we samen zijn, maakt het niet uit

Het doet me geen pijn

De deur is nu open

De magie doordringt alles en nu kan ik het niet opnieuw laten beginnen

Overslaan

Elk obstakel

De Geest is gratis

Voertuig woorden

Ik voel geen enkele beperking meer

Als ik in dit steegje reis

Smal als een tunnel

Ik scheur de tentakel af

Ik word mijn eigen discipel

Je weet wel

Je hebt me de gave gegeven om te doneren

Om zwanger te worden, te creëren

Je maakte van mij het instrument van een superieur ontwerp

In de zee is elke druppel anders

ik ben aanwezig

Hart en geest

Om de stroming kracht bij te zetten

Toen ik het het minst verwachtte

Je hebt me die twee ogen gestuurd

En in de weerspiegeling zag ik dat ik een slaaf was

Nooit nieuws was meer gelukkig

Mijn leven begint

Elke stap van het pad is nu de bestemming

Ze legt zich neer in elk atoom van mij

Ik heb gewoon even nodig

Als ik aan die glimlach denk

Het universum wordt gereduceerd tot een intiem toevluchtsoord

Alles waar ik op wacht

Dat is wanneer we terugkomen

Herhaal dit dan helemaal opnieuw

Om het voor het eerst weer te horen

Die oproep die elke keuze uitwist

Dit is een suggestie voor degenen die naar mij luisteren

Maak je klaar voor de twist

De inzet is hoog

Je moet snel bewegen

Het lot wacht daar

Er is geen pretentie

Weeg alles als een verrassing

Zet alles op het spel in deze onderneming

Vergeet alle beledigingen

Verzilver de gekwetste partij in jezelf

Welkom thuis

Waar je geen excuus hoeft te zoeken

Waar je weet dat het licht altijd aan is

Gedeelde frequentie waarmee de Ziel doordrongen is

Als het onthult

Dan is onwetendheid uitgesloten

Voor elke ademhaling

Voor elke duizeligheid die me elke keer opvalt als ik bewonder

De harmonie waarin het geheel ligt

Voor die kracht in de borst

Dat dwingt me om rechtdoor te lopen

Voor al die problemen die maar kleinigheden waren

Voor al die dummy traps

Voor al die testen vermomd als deskundigenrapporten

Goed nieuws

Ik kan niets anders zeggen dan...