Scars - Omit

From the east the dawning breaks

Coating shards of earth

Watchful eyes are grazing the peril chasing

Still they must venture

Unyielding iron scornful in delicate hands

They heave the cravings of boundless cancer

Braced to endeavour, yet I could barely crawl

Should it sever my heart from yours

Keep me close to you

Lest I drift away

Guard me from the woes

They will merely make

A penny’s worth of bleeding

A fortune spent in healing

And serve the mirth to devils

For whom my toil is given

Pray for sleep

The rainfall of embers

Bathe me deeply as I reach

For your face

The icon of mercy

Will you take me from this place?

They rise and dictate the ruthless nihilist

In reeking mantles all made of vermin

Such hunger, to the dirt — infectious savagery

They are the bile permeating reason

Whence appeared the scent and taste

Of God and love and wealth

And whither do they translate

Into assets unknown to pathos

«…As a victim of a holocaust he hath received them

And in time there shall be respect had to them»

(From Wisdom of Solomon 3: 6)

Scorching heat, the panting shrieks

Water boils in earth

Dreary looms the freedom, the scars of Eden

Our death is trivial

Vanuit het oosten breekt de dageraad aan

Aardscherven coaten

Waakzame ogen grazen het gevaar dat achtervolgt

Toch moeten ze zich wagen

Onbuigzaam ijzer minachtend in gevoelige handen

Ze smachten naar grenzeloze kanker

Vastbesloten om te proberen, maar ik kon nauwelijks kruipen

Moet het mijn hart van het jouwe scheiden?

Hou me dichtbij je

Opdat ik niet wegdrijf

Bescherm me tegen de ellende

Ze zullen alleen maar maken

Bloeden ter waarde van een cent

Een fortuin besteed aan genezing

En serveer de vrolijkheid aan duivels

Voor wie mijn zwoegen wordt gegeven?

Bid om te slapen

De regen van sintels

Baad me diep als ik bereik

Voor je gezicht

Het icoon van genade

Neem je me mee vanaf deze plek?

Ze staan ​​op en dicteren de meedogenloze nihilist

In stinkende mantels, allemaal gemaakt van ongedierte

Wat een honger, naar het vuil - besmettelijke wreedheid

Zij zijn de galdoordringende reden

Waar kwamen de geur en smaak vandaan?

Van God en liefde en rijkdom

En waarheen vertalen ze?

Naar items die niet bekend zijn bij pathos

«...Als slachtoffer van een holocaust heeft hij ze ontvangen

En na verloop van tijd zal er respect voor hen zijn»

(Uit Wijsheid van Salomo 3: 6)

Verzengende hitte, de hijgende krijsen

Water kookt in de aarde

Somber doemt de vrijheid op, de littekens van Eden

Onze dood is triviaal