Plötzlich stand sie da - Oli.P

Wir waren ein Zwei-Mann Team

Traum-Team, lebensfroh

Traumpaar und so

Bilderbuch-Lovestory

Uns wird sogar nachgesagt

Wie Romeo und Julia seien

Auch wir unzertrennlich

Und Selbstverständlich

Gab es auch mal Zeiten

In den Streitereien

Die Zweisamkeit begleiteten

Doch bei Weitem durch nichts zu vergleichen

Mit Intrigenin Soap-Operas

Oder Zoff mit der Ex

Eher so lay back

Wie’n Freestyle von Spacks und Tracks

Wie Power of Love and belt the rain fave

Die uns zusammenbrachten

Uns zu Stars, zur Clique machten

Wir dachten an Heirat und all die Dinge

Und träumten jeden Tag von schätzungsweise 2, 3 Kindern

Ich hätte nie gedacht was die Liebe aus mir macht

Ein Wrack, dass zu spät erkannt hat

Dass ihr Lächeln nur Fassade war

Heute ist mir klar sie war ein Kind von Traurigkeit

Und plötzlich stand sie da…

She said it’s over and I knew can hold her

If i try, then she kissed me goodbye

She said she loved me and thought that

I will love with staying

How i wish you were here!

Wie ich dich vererte, mein Schatz

Ich erinnere mich an den Tag

An dem wir uns sahn, dass allererste mal

Ich war ziehmlich angetan

Und dann der erste Kuss, Schulschluss

Glück im Überdruss, auf’m Sozius, der Pegasus

Als ich deine Brust zum ersten mal spürte

Ich spürte Lust und war gerührt

Als du mich ins Paradies entführtest

Ich hätte nie gedacht was die Liebe aus mir macht

Ein Wrack, dass zu spät erkannt hat

Dass ihr Lächeln nur Fassade war

Heute ist mir klar sie war ein Kind von Traurigkeit

Mittlerweile sind die Jahre zwar vergangen

Doch oft noch heute laufen tränen über meine wangen

Der Schmerz sitz noch zu tief

Wenn ich vor dem Stein steh

Auf dem dein Name steht

Ich erinner mich, plötzlich stand sie da

Und sagte «Hi!»

als sei nichts gewesen

Und es täte ihr leid, dass mit uns sei' nun vorbei

Mein Schrei war laut ich hätte es nie geglaubt

Doch sie sprang, und es war hoch

Ich hätte nie gedacht was die Liebe aus mir macht

Ein Wrack, dass zu spät erkannt hat

Dass ihr Lächeln nur Fassade war

Heute ist mir klar sie war ein Kind von Traurigkeit

We waren een team van twee man

Dreamteam, vol leven

droompaar en zo

Prentenboek liefdesverhaal

Er wordt zelfs gezegd dat we zijn

Zoals Romeo en Julia

Wij ook onafscheidelijk

En natuurlijk

Waren er tijden?

In de ruzies

Het samenzijn ging gepaard

Maar verreweg niets is te vergelijken

Met intrigerende soapseries

Of ruzie met de ex

Meer zoals achterover leunen

Als een freestyle van spacks en tracks

Like Power of Love en riem de regenfavoriet

dat bracht ons samen

Maakte ons sterren, een kliek

We dachten aan trouwen en zo

En droomde elke dag van ongeveer 2 of 3 kinderen

Ik had nooit gedacht wat liefde met me zou doen

Een wrak dat te laat werd herkend

Dat haar glimlach slechts een façade was

Vandaag realiseer ik me dat ze een kind van verdriet was

En ineens was ze daar...

Ze zei dat het voorbij is en ik wist dat ik haar kon vasthouden

Als ik het probeer, kuste ze me vaarwel

Ze zei dat ze van me hield en dacht dat...

Ik zal het geweldig vinden om te blijven

Ik wou dat je hier was!

Hoe ik je verraad, mijn liefste

Ik herinner me de dag

Toen we elkaar zagen, die allereerste keer

Ik was behoorlijk onder de indruk

En dan de eerste kus, afstuderen

Geluk in verveling, op de bijrijder, de Pegasus

Toen ik je borst voor de eerste keer voelde

Ik voelde plezier en was ontroerd

Toen je me meenam naar het paradijs

Ik had nooit gedacht wat liefde met me zou doen

Een wrak dat te laat werd herkend

Dat haar glimlach slechts een façade was

Vandaag realiseer ik me dat ze een kind van verdriet was

Inmiddels zijn de jaren verstreken

Maar de tranen lopen nog vaak over mijn wangen

De pijn is nog te diep

Als ik voor de steen sta

met je naam erop

Ik herinner me ineens dat ze daar stond

En zei "Hallo!"

alsof er niets is gebeurd

En ze zou het jammer vinden dat we nu voorbij zijn

Mijn schreeuw was luid, ik zou het nooit hebben geloofd

Maar ze sprong en het was hoog

Ik had nooit gedacht wat liefde met me zou doen

Een wrak dat te laat werd herkend

Dat haar glimlach slechts een façade was

Vandaag realiseer ik me dat ze een kind van verdriet was