Параска - Олег Скрипка

На перелазі там сидить Параска,

Її запаска так манить мене,

Як в лісі ватра горить в неї ласка,

А я до неї піжморгую все.

А у Параски синяя запаска,

До неї липну, як до квітки жміль.

Я її зивав, як ішла із лазка,

Стала червуна, як мак серед піль.

Через тебе, Парасуню,

Я ходжу блудом, дома не ночую.

А у Параски синяя запаска,

А ця запаска, як на рані сіль.

А у Параски синяя запаска,

До неї липну, як до квітки жміль.

Я її зивав, як ішла із лазка,

Стала червуна, як мак серед піль.

Через тебе, Парасуню,

Я ходжу блудом, дома не ночую.

А у Параски синяя запаска,

А ця запаска, як на рані сіль.

Bij de kruising zit Paraska,

Haar reserve is zo aanlokkelijk voor mij,

Zoals in het bos het vuur erin brandt alstublieft,

En ik knipper met alles naar haar.

En Paraska heeft een blauw reservewiel,

Ik klamp me eraan vast als een hommel aan een bloem.

Ik gaapte naar haar toen ze uit het gat kwam,

Ze werd rood als een klaproos tussen de velden.

Door jou, Parasunya,

Ik pleeg hoererij, ik breng de nacht niet thuis door.

En Paraska heeft een blauw reservewiel,

En dit reservewiel is als zout op een wond.

En Paraska heeft een blauw reservewiel,

Ik klamp me eraan vast als een hommel aan een bloem.

Ik gaapte naar haar toen ze uit het gat kwam,

Ze werd rood als een klaproos tussen de velden.

Door jou, Parasunya,

Ik pleeg hoererij, ik breng de nacht niet thuis door.

En Paraska heeft een blauw reservewiel,

En dit reservewiel is als zout op een wond.