Vallecas - Oker

Un trueno, sin miedo

Una avalancha, zarpazos de quejas

Puerto sin mar

Eso es Vallecas

Un rayo repleto, de idolatría

Galope de abejas, para reinar

Eso es Vallecas

Historia contada, por las navajas

más niñas, más viejas

qué más nos da, son de Vallecas

Calles de cristal, con gente de metal

Pública y rural, donde pervivir es ganar

La vieja dicotomía, la gente y la policía

Tumulto de amores, en las pupilas

De esquinas y aceras, de par en par

Eso es Vallecas

No existe, no queda, no hay quien pueda

No es fiera Vallecas, para domar

Eso no es Vallecas

Calles de cristal, con gente de metal

Pública y rural, donde pervivir es ganar

La vieja dicotomía, la gente y la policía

Een donderslag, zonder angst

Een lawine, klauwen van klachten

haven zonder zee

Dat is Vallecas

Een balk vol afgoderij

Galop van bijen, om te regeren

Dat is Vallecas

Verhaal verteld, door de scheermessen

meer meisjes, ouder

wat maakt het verder uit, ze komen uit Vallecas

Glazen straten, met metalen mensen

Publiek en landelijk, waar overleven is winnen

De oude dichotomie, de mensen en de politie

Tumult van liefdes, in de leerlingen

Van hoeken en trottoirs, wijd open

Dat is Vallecas

Het bestaat niet, het blijft niet, er is niemand die dat kan

Vallecas is geen beest om te temmen

Dat is Vallecas niet

Glazen straten, met metalen mensen

Publiek en landelijk, waar overleven is winnen

De oude dichotomie, de mensen en de politie