At Sunset - Offwhyte, Open i

Skips to the rhythm of my heart.

Only spoken as an echo now that we’re apart.

Recurring dramatization as an art.

Some ironic theater,

Though it brings out your features.

Unfathomable synergies

and unlocked mysteries we shown.

Hopping along like skipping stones.

A first love.

Memories forever etched.

Seeing the Getty at Sunset.

Candy girl.

But not a vanity girl.

Family girl.

We’d talk and redefine the world, one thought at a time.

Like, take that.

Lay flat.

Face the fact that

We on something simply divine.

And I admit I filter the memories.

I know it wasn’t only the pleasantries.

Certain things I should let it breathe.

She gatekeep, save seats, and late sleep.

And she know my time ain’t cheap.

You’re my intellectual release

Compassion never cease

It just rise like the needle on the pressure meter

And I’m the soul repeater

With undying lust

Build a suspension bridge out of trust

Building up everything like a surplus.

I sprinkle diamond dust.

Just another of the things

We hold on to

I smell the sea salt in the air

it’s a blessing.

I’m in a West coast state of mind

so I’m fresh and

open to connection

not just according to the next

Time we see the Getty at sunset, hey

And believe me,

I can’t even imagine what to say

it’s hard that way

I still say your name four times a day.

and I ain’t a pessimist.

I know it’s hard to be next to this.

You know I live on the precipice.

Spontaneous like fireworks on the third.

Good conversationalist, hangin' on every word.

I’m keen into it.

Lean into it.

You’re intuitively all over sensitive

I tell her over and over, repetitive

As she hold down an

Iconic body with domed arches.

worldly like European architecture is.

Texture is pleasure is unconfined, outside the lines, inside the narrative

And what we’re speaking is

Beyond comparative

What

Just another of the things

We hold on to

Springt op het ritme van mijn hart.

Alleen gesproken als een echo nu we uit elkaar zijn.

Terugkerende dramatisering als een kunst.

Een of ander ironisch theater,

Hoewel het je kenmerken naar voren brengt.

Ondoorgrondelijke synergieën

en ontgrendelde mysteries die we hebben laten zien.

Hoppend als stenen overslaan.

Een eerste liefde.

Herinneringen voor altijd geëtst.

De Getty zien bij zonsondergang.

Snoep meisje.

Maar geen ijdelheid meisje.

Familie meisje.

We zouden praten en de wereld opnieuw definiëren, één gedachte tegelijk.

Neem dat bijvoorbeeld.

Plat liggen.

Zie het feit onder ogen dat

We hebben iets gewoon goddelijks.

En ik geef toe dat ik de herinneringen filter.

Ik weet dat het niet alleen de beleefdheden waren.

Bepaalde dingen zou ik het moeten laten ademen.

Zij zorgt voor de poortwachter, reserveert stoelen en laat slapen.

En ze weet dat mijn tijd niet goedkoop is.

Jij bent mijn intellectuele vrijlating

Compassie houdt nooit op

Het stijgt gewoon als de naald op de drukmeter

En ik ben de zielrepeater

Met onsterfelijke lust

Bouw een hangbrug uit vertrouwen

Alles opbouwen als een overschot.

Ik strooi diamantstof.

Nog zo'n ding

We houden vast

Ik ruik het zeezout in de lucht

het is een zegen.

Ik ben in een gemoedstoestand aan de westkust

dus ik ben fris en

open voor verbinding

niet alleen volgens de volgende

Tijd dat we de Getty zien bij zonsondergang, hé

En geloof me,

Ik kan me niet eens voorstellen wat ik moet zeggen

zo is het moeilijk

Ik zeg nog steeds vier keer per dag je naam.

en ik ben geen pessimist.

Ik weet dat het moeilijk is om naast dit te staan.

Je weet dat ik op de afgrond woon.

Spontaan als vuurwerk op de derde.

Goede gesprekspartner, vasthoudend aan elk woord.

Ik heb er zin in.

Leun erin.

Je bent intuïtief overgevoelig

Ik vertel het haar keer op keer, repetitief

Terwijl ze een ingedrukt houdt

Iconisch lichaam met koepelvormige bogen.

werelds zoals de Europese architectuur is.

Textuur is plezier is onbegrensd, buiten de lijntjes, binnen het verhaal

En waar we het over hebben is

Voorbij vergelijkend

Wat

Nog zo'n ding

We houden vast