Ire - Oddland

Far, where dawn never ends

Away, are echoes the old lady sings

Crying that years

Years I’ve been trapped in this cave

Inside, a candle consumed by its flame

And all of the repenting words aside

I desire to hurt you

Desert the world you belong to

In the forest where I lay

My hungry heart

My mellow mind

All my thoughts

They’re weak in kind

They’re dreams

Red is the mountain of mice

Rotten on the hour of demise

The pile, it resembles a crown

And every roaring squel

Is shame in disguise

Coming clear

And all that you wished for

Is becoming right now

Still it stays, in troubling ways

The ire

Far, where dawn never ends

Away, the old lady sings

For years I’ve been trapped in this cave

A candle consumed by its flame

Ver, waar de dageraad nooit eindigt

Weg, zijn echo's die de oude dame zingt

Huilen die jaren

Jaren heb ik vastgezeten in deze grot

Binnenin een kaars verteerd door zijn vlam

En alle berouwvolle woorden terzijde

Ik wil je pijn doen

Verlaat de wereld waartoe je behoort

In het bos waar ik lig

Mijn hongerige hart

Mijn zachte geest

Al mijn gedachten

Ze zijn zwak van aard

Het zijn dromen

Rood is de berg van muizen

Rot op het uur van overlijden

De stapel, het lijkt op een kroon

En elke brullende squel

Is schaamte in vermomming

Komt duidelijk

En alles wat je wenste

Wordt nu

Toch blijft het, op verontrustende manieren

de ire

Ver, waar de dageraad nooit eindigt

Weg, de oude dame zingt

Jarenlang heb ik vastgezeten in deze grot

Een kaars verteerd door zijn vlam