Hidden - Oddland

Our hearts die young for that I’ve been always ungrateful

And burdens sung, the melodies often insightful

Our hearts so full of desire

And something we’re often unable

Foresee a fallen man,

and the words in my mouth are so spiteful

Why are we left here the way we are

Without anyone knowning, not seeing far

Every second we choose to let pass just dies

Every moment will grow

And the words ring on in my head

You are always the one without

But believe, believe

The strenght that I feel, won’t always be hidden

As soon as I see, what I have forgotten.

Before the sun has burnt to dust.

Our hearts die young for that I’ve been always ungrateful

Burdens sung, they hold a key, to where we see

Oh where the light has gone,

Stark as a flowing sun

Waiting to find us there

(and) Harvest our overload

Scream with a burning lung

Witness your every song

And with the silence strong

Wait 'till the morning comes

Still the words echo on in my head

You are always the one without

But believe, believe

The strenght that I feel, won’t always be hidden.

As soon as I see, what I have forgotten.

Before the sun has burnt to dust.

Onze harten sterven jong voor dat ik altijd ondankbaar ben geweest

En lasten gezongen, de melodieën vaak verhelderend

Ons hart zo vol van verlangen

En iets wat we vaak niet kunnen

Voorzie een gevallen man,

en de woorden in mijn mond zijn zo hatelijk

Waarom zijn we hier gelaten zoals we zijn?

Zonder dat iemand het weet, niet ver kijk

Elke seconde die we ervoor kiezen om voorbij te laten gaan, sterft gewoon

Elk moment zal groeien

En de woorden klinken door in mijn hoofd

Jij bent altijd degene zonder

Maar geloof, geloof

De kracht die ik voel, zal niet altijd verborgen blijven

Zodra ik zie, wat ik ben vergeten.

Voordat de zon tot stof is verbrand.

Onze harten sterven jong voor dat ik altijd ondankbaar ben geweest

Lasten gezongen, ze houden een sleutel, waar we zien

Oh waar het licht is gebleven,

Grimmig als een stromende zon

Wachten om ons daar te vinden

(en) Oogst onze overbelasting

Schreeuw met een brandende long

Wees getuige van elk nummer

En met de stilte sterk

Wacht tot de ochtend komt

Nog steeds galmen de woorden door in mijn hoofd

Jij bent altijd degene zonder

Maar geloof, geloof

De kracht die ik voel, zal niet altijd verborgen blijven.

Zodra ik zie, wat ik ben vergeten.

Voordat de zon tot stof is verbrand.