Superimposter - Oceansize

Blurred spectacle, ineffectual

Let’s call it romantic

On awakening I look straight at the sun

I’m pinned to the corner

Like the class clown

But once I get in front

I’ll let you drown like a cat

Until I’m dealt that card

The engine’s on, I’m in the car

One suck on the pipe

And I’ll be gone

I’m accountable, I’m responsible

You could call me pragmatic

What took away the fame?

Could it be built up again?

The acclaim and the constant eulogies

For class clowns like me?

But once I get in front

I’ll terrorize all I want

And the world won’t turn

Stops and stagnates, disintegrates

This romantic dream

Keeps you in a cage

Should I not fraternize

With these angels I’ve loved?

But if I’m out of time

I’ll say my goodbyes

And float downstream

And have cynics witness me

Pour water at the seams

Wazig schouwspel, ineffectief

Laten we het romantisch noemen

Bij het ontwaken kijk ik recht in de zon

Ik zit vast aan de hoek

Zoals de clown van de klas

Maar zodra ik vooraan sta

Ik laat je verdrinken als een kat

Totdat ik die kaart krijg

De motor staat aan, ik zit in de auto

Eén zuignap aan de pijp

En ik zal weg zijn

Ik ben verantwoordelijk, ik ben verantwoordelijk

Je zou me pragmatisch kunnen noemen

Wat nam de roem weg?

Kan het opnieuw worden opgebouwd?

De toejuiching en de constante lofprijzingen

Voor klasclowns zoals ik?

Maar zodra ik vooraan sta

Ik terroriseer alles wat ik wil

En de wereld zal niet draaien

Stopt en stagneert, desintegreert

Deze romantische droom

Houdt je in een kooi

Moet ik niet verbroederen?

Met deze engelen die ik heb liefgehad?

Maar als ik geen tijd meer heb

Ik zal afscheid nemen

En stroomafwaarts drijven

En laat cynici mij getuige zijn

Giet water bij de naden