Silent/Transparent - Oceansize

As effortless as all you know, as inactive as a charm.

This vessels

lowly stowaway is armed.

Let the credits rave, let the critics roll as the

groom runs down the aisle.

In a hail of bullets I just throw a towel and

write the bride out a second life, a second hand, a view of space with an elephant obstructing it.

I’m splashing greys where once was glowing

white — I hit the pavement in the sunlight.

I would beg the kids to just

come outside and play, but I’d take the ball away.

What is a sorry state

when you can’t believe your eyes you’ll gladly take as second prize.

There are prophecies you’ll only prophesize over niceties and gin but

now you’re asking I don’t know where to begin.

All the critics rave as the credits roll, they kept us wet behind the ears so we’ll be speaking in hushed tones for fifty years.

Take this heart and wear it on the outside.

And as the rain comes down like a ticker tape parade the tears slow and

dissipate.

As the blood and sweat you’ve invested evaporates you’ll have

tried but you won’t make it pay…

Sign this and file it under dumbstruck envy that’ll strike you down

Sightless — the comfort in the danger enticing… I join the queue

Mindlessly I made her my likeness — scattered and absolute

Silent and transparent — the one who holds the candle to the glow of you.

Zo moeiteloos als je weet, zo inactief als een charme.

deze schepen

nederige verstekeling is gewapend.

Laat de credits maar loven, laat de critici rollen als de

bruidegom loopt door het gangpad.

In een kogelregen gooi ik gewoon een handdoek en

schrijf de bruid een tweede leven, een tweede hand, een uitzicht op de ruimte met een olifant die het belemmert.

Ik spetter grijs waar ooit gloeide

wit — Ik raakte de stoep in het zonlicht.

Ik zou de kinderen smeken om gewoon

naar buiten komen en spelen, maar ik zou de bal wegnemen.

Wat is een sorry-status?

als je je ogen niet kunt geloven, neem je graag de tweede prijs.

Er zijn profetieën die je alleen over aardigheden en gin zult profeteren, maar

nu vraag je ik weet niet waar ik moet beginnen.

Alle critici zijn enthousiast terwijl de credits rollen, ze hebben ons nat achter de oren gehouden, dus we zullen vijftig jaar lang op gedempte toon spreken.

Neem dit hart en draag het aan de buitenkant.

En terwijl de regen naar beneden komt als een tickertape-parade, vertragen de tranen en

verdrijven.

Als het bloed en zweet dat je hebt geïnvesteerd verdampt, heb je

geprobeerd, maar je zult het niet laten betalen...

Onderteken dit en bewaar het onder stompzinnige jaloezie die je zal neerslaan

Zichtloos - het comfort in het gevaar dat aanlokkelijk is ... Ik sluit me aan in de rij

Gedachteloos maakte ik haar mijn gelijkenis - verspreid en absoluut

Stil en transparant - degene die de kaars tegen de gloed van jou houdt.