Aspen -

Heavy rain

Compacts the reddened earth

Her exposed face spouts tears

From lifeless eyes

I claw my way from the shallow grave

But I’m dizzy and unclear

I fall back in

Wishing I was the one who died

Through the fog and the black abyss

My mind still wanders there

I fear one day

I won’t return again

Spectral hands lift me away

From the temple of loss

Body numb

I reflect on the time we had

Taste, smell, this sensation in my limbs

These are things I take for granted to this day

Sight, sound, silent whispers to the wind

Can be lost but not forgot

I bury my dead

Just to know I’m alive

Confined by reality

Wander across the universe

Taste, smell, this sensation in my limbs

These are things I take for granted to this day

Sight, sound, silent whispers to the wind

Can be lost but not forgot

I envy the dead

Just to know I’m alive

Escape from mortality

Wander across the universe

Zware regen

Verdicht de rode aarde

Haar blootgestelde gezicht spuwt tranen

Uit levenloze ogen

Ik klauw me een weg uit het ondiepe graf

Maar ik ben duizelig en onduidelijk

Ik val er weer in

Ik wou dat ik degene was die stierf

Door de mist en de zwarte afgrond

Mijn gedachten dwalen daar nog steeds af

Ik vrees op een dag

Ik kom niet meer terug

Spectrale handen tillen me weg

Van de tempel van verlies

lichaam verdoofd

Ik denk terug aan de tijd die we hadden

Proef, ruik, deze sensatie in mijn ledematen

Dit zijn dingen die ik tot op de dag van vandaag als vanzelfsprekend beschouw

Zicht, geluid, stil gefluister tegen de wind

Kan verloren gaan, maar niet worden vergeten

Ik begraaf mijn doden

Gewoon om te weten dat ik leef

Beperkt door de realiteit

Dwaal door het universum

Proef, ruik, deze sensatie in mijn ledematen

Dit zijn dingen die ik tot op de dag van vandaag als vanzelfsprekend beschouw

Zicht, geluid, stil gefluister tegen de wind

Kan verloren gaan, maar niet worden vergeten

Ik benijd de doden

Gewoon om te weten dat ik leef

Ontsnap aan de sterfelijkheid

Dwaal door het universum