Separô - O Teatro Mágico

Separô toda minha correria

Separô o joio do trigo e da padaria

Separô diante de mim quando minha tristeza era parte do dia

Separô Dona Beleza de Dona Maria

Separô o que não restava do que já não tinha

Separô diante minha palavra e se fez poesia

Separô pra ouvir meu protesto, meu gesto que incerto, talvez não faria

Separô o silêncio da dor me trazendo alegria

Separô pra pensar no que a gente faria

Se não houvesse a poesia

Se não restasse farinha pro nosso pão!

Iria só até o fim

Daria tudo e mais um pouco de mim

Separa um tanto que o outro eu te dou

Separa a chuva pra continuar flor!

Ik scheid al mijn haast

Het kaf van het koren gescheiden en van de bakkerij

Het scheidde voor me wanneer mijn verdriet een deel van de dag was

Separô Dona Beleza door Dona Maria

Gescheiden wat niet was van wat niet was

Ik scheidde voor mijn woord en het werd poëzie

Ik ga uit elkaar om mijn protest te horen, mijn gebaar dat ik onzeker ben, misschien zou ik het niet doen

Het scheidt de stilte van de pijn en brengt me vreugde

Ik zette opzij om na te denken over wat we zouden doen

Als er geen poëzie was

Als er geen meel meer was voor ons brood!

Ik zou alleen tot het einde gaan

Ik zou alles geven en een beetje meer van mezelf

Scheid een zo veel dat de andere ik je geef

Scheid de regen om door te gaan met bloeien!