Maelstrom - Nyn

Two travelers enter the maelstrom

Inside which they find reflections of the distance inflicted upon them

Cursing them forever to change

Choices they’ve made, they cannot escape their past

Memories that shaped their psyche

When entered the Maelstrom they left behind

They can’t evade the mirage of their past that casts a shadow

Unto their separation, as they close like a sea of darkness

As trials change them, they’re shaped in different ways

Truth is, both, they’re unrecognizable, two mirrors between them

Yet their song still brings them back

Blood drawn between them, forged in strife, inseparable

And so they journey into the maelstrom

As they enter the dark void they look to

The shadow of doubt within

And they walk towards the precipice

As the dark storm curls within

They look at each other and then take the step

Into the maelstrom

Part II: The Ignorance of the Gatekeeper

Soldier on your kind will not be welcome

You cannot be here

This realm is of no consequence to your kind

The subhuman tendencies of unrefined filth

We built these temples, built these shrines purified our blood and wiped out

slime

Still we struggle among ourselves to establish castes, purity

To impose our fratricide self defined

Unfragmented malevolent criticism

For the tribalism of the lands of self dynamism

Lacking the awareness of the seed makes the heart untangle from abasement

The walls built around the hollow flame, flesh strewn across prickled, weak

The maelstrom was supposed to take us to a place more advanced, more refined

Yet the gate is guarded like a flower steps away from wilting

Our lands are different yet in the eyes of the tempest we are all the same

Yet the price we pay to enter is a soul too high

The end of unity is nigh

Cold

Part III: The Skinrender

To forge desire, the affection that goes skin deep

The cuts come deep, slashing across the eyes that turn inwards

Salt the wounds burn the pus away

Sacrificed to the altars gazed upon by disaffected eyes

A body disconnected lies inside

Crushed by pressures demanding a stride

Propped up empty veins draining life force from society

Crush them claw their eyes out skin them alive

Have no fear we shall grant them no rest

Heaven abandoned us all so we will never forget

Their time has come

The skinrender arrives, time to take its toll

Price of flesh paid in the currency of fake propensity

Cast your semblance aside

Leave your flesh behind

To decide what the worth of one’s soul is

I weigh it against void of a black hole

The trials complete, the verdict is drawn in fire

When the flesh is flayed, your core displayed, there’s nothing inside

You trudge forward, an empty facade

Actualization of empathy denied

A carcass mirrored in bloodred collages

Splayed across clouds in a collective mirage

No one hears when you scream

Part IV: The Exemplars

Drowned by insight

Hunted all through the night

Blood engines churn alight

Pursue the beast inside

Pale of blood we hunt into the night

Alive, the ancient curse

When we rise the moon will consume

The gods will look upon us and descend

The seers will mislead

Healers will concede

Cutting slashing blood is gushing

Darkness consumes blinding seething

Whips out lashing umbilical cord tying into dreams and burning

Down the church of nightmares hunting larvae giving birth to elder gods in

cycles timeless

Serpents endless spiders vacuous orphans nameless martyrs lifeless

Cosmos seeking entry into our realm with the birth of emissaries eyeless

shadows soulless

Marks of those who fell to the thirst, runes of power bestowing

Perversities upon the beholders who transform into their own worst

Enemies only to be blinded by the enlightened

Biting into flesh seeking the path to sightless visions of the gods

Twee reizigers betreden de maalstroom

Waarin ze reflecties vinden van de afstand die hen is opgelegd

Ze voor altijd vervloeken om te veranderen

Keuzes die ze hebben gemaakt, ze kunnen niet ontsnappen aan hun verleden

Herinneringen die hun psyche hebben gevormd

Toen ze de Maelstrom binnengingen, lieten ze achter

Ze kunnen de luchtspiegeling van hun verleden die een schaduw werpt niet ontwijken

Tot hun scheiding, terwijl ze zich sluiten als een zee van duisternis

Terwijl beproevingen ze veranderen, krijgen ze op verschillende manieren vorm

De waarheid is dat ze allebei onherkenbaar zijn, twee spiegels tussen hen in

Toch brengt hun lied hen nog steeds terug

Bloed getrokken tussen hen, gesmeed in strijd, onafscheidelijk

En zo reizen ze de maalstroom in

Terwijl ze de donkere leegte betreden waarnaar ze kijken

De schaduw van twijfel binnenin

En ze lopen naar de afgrond

Terwijl de donkere storm naar binnen krult

Ze kijken elkaar aan en zetten dan de stap

In de maalstroom

Deel II: De onwetendheid van de Poortwachter

Soldaten van jouw soort zijn niet welkom

Je kunt hier niet zijn

Dit rijk is van geen belang voor jouw soort

De onmenselijke neigingen van ongeraffineerde vuiligheid

We hebben deze tempels gebouwd, deze heiligdommen gebouwd, ons bloed gezuiverd en uitgeroeid

slijm

Toch worstelen we onderling om kasten, zuiverheid te vestigen

Om onze zelf gedefinieerde broedermoord op te leggen

Ongefragmenteerde kwaadaardige kritiek

Voor het tribalisme van de landen van zelfdynamiek

Het ontbreken van het bewustzijn van het zaad maakt het hart los van vernedering

De muren gebouwd rond de holle vlam, vlees verspreid over geprikt, zwak

De maalstroom zou ons naar een meer geavanceerde, meer verfijnde plek moeten brengen

Toch wordt de poort bewaakt zoals een bloem wegstapt van verwelken

Onze landen zijn verschillend, maar in de ogen van de storm zijn we allemaal hetzelfde

Toch is de prijs die we betalen om binnen te komen een ziel te hoog

Het einde van de eenheid is nabij

Koud

Deel III: De Skinrender

Om verlangen te smeden, de genegenheid die diep gaat

De sneden komen diep en snijden over de ogen die naar binnen draaien

Zout de wonden verbranden de pus weg

Opgeofferd aan de altaren, bekeken door ontevreden ogen

Binnenin ligt een losgekoppeld lichaam

Verpletterd door druk die een pas vereist

Overeind staande lege aderen die levenskracht uit de samenleving zuigen

Verpletter ze, klauw hun ogen uit, huid ze levend

Wees niet bang dat we ze geen rust zullen gunnen

De hemel heeft ons allemaal in de steek gelaten, zodat we het nooit zullen vergeten

Hun tijd is gekomen

De skinrender arriveert, tijd om zijn tol te eisen

Prijs van vlees betaald in de valuta van valse neiging

Zet je schijn opzij

Laat je vlees achter

Om te beslissen wat de waarde van iemands ziel is

Ik weeg het af tegen de leegte van een zwart gat

De rechtszaken zijn voltooid, het vonnis wordt in vuur en vlam gezet

Wanneer het vlees is gevild, je kern wordt weergegeven, zit er niets in

Je sjokt naar voren, een lege façade

Actualisatie van empathie geweigerd

Een karkas weerspiegeld in bloedrode collages

Verspreid over wolken in een collectieve luchtspiegeling

Niemand hoort het als je schreeuwt

Deel IV: De voorbeelden

Overstemd door inzicht

De hele nacht gejaagd

Bloedmotoren draaien op volle toeren

Achtervolg het beest binnenin

Bloedbleek jagen we de nacht in

Levend, de oude vloek

Als we opkomen, zal de maan verteren

De goden zullen naar ons kijken en neerdalen

De zieners zullen misleiden

Genezers zullen toegeven

Snijdend snijdend bloed gutst

Duisternis verteert verblindend ziedend

Zwaait uit sjorren navelstreng binden in dromen en branden

Onderaan de kerk van nachtmerries die op larven jagen die geboorte geven aan oudere goden in

cycli tijdloos

Slangen eindeloze spinnen lege wezen naamloze martelaren levenloos

Kosmos zoekt toegang tot ons rijk met de geboorte van afgezanten zonder ogen

schaduwen zielloos

Tekens van degenen die van de dorst vielen, runen van machtsverschaffing

Perversiteiten voor de toeschouwers die transformeren in hun eigen ergste

Vijanden alleen om verblind te worden door de verlichte

In vlees bijten op zoek naar het pad naar blinde visioenen van de goden