Years Lent -

The stars are falling for there is no time

The night is calling when the heart cries

Seven years were lent to me and I to thee I pay

In the dusk, a woman is singing to me

For whose sake, henceforth, all her vows be such

Taking me back down the vista of years

In the still night where the pale moon appears

The smothering wing of a timeless trance

A scattered chapter of the cold hand of chance

Seven years were lent to me

When the feast is done I know what time brings

Taking me back down the vista of years

In the still night where the pale moon appears

Here the ravens take flight

In the season of the mist

We’ll pray for the warmth of the light

The day is past, and the haven of her is all too far

For whose sake, henceforth, all her vows be such

Years crushed down by the cold chains of time

De sterren vallen want er is geen tijd

De nacht roept wanneer het hart huilt

Zeven jaar werden mij uitgeleend en ik aan jou betaal ik

In de schemering zingt een vrouw voor mij

Ter wille van wie voortaan al haar geloften zo zijn:

Neem me mee terug naar het uitzicht van jaren

In de stille nacht waar de bleke maan verschijnt

De verstikkende vleugel van een tijdloze trance

Een verspreid hoofdstuk van de koude hand van het toeval

Er zijn mij zeven jaar geleend

Als het feest voorbij is, weet ik wat de tijd brengt

Neem me mee terug naar het uitzicht van jaren

In de stille nacht waar de bleke maan verschijnt

Hier vliegen de raven weg

In het seizoen van de mist

We zullen bidden voor de warmte van het licht

De dag is voorbij en de haven van haar is maar al te ver weg

Ter wille van wie voortaan al haar geloften zo zijn:

Jaren verpletterd door de koude ketens van de tijd