Graveyard Sculpture -

You must not mind the cold

Still said to haunt this land

Long since gave up pretence

Like a graveyard sculpture in the storm

Where were they all years ago

Now having shaded out?

Make up a song of your destiny

We know when the valley streams flow

They leave their tatters on barb and thorn

The lone and level sands stretched far away

Persisting solemnly in an icy haze

Backed out of all this now too much for us

In a time made simple by th loss

The road there, that only at its hart, is your getting lost

Where were they all years ago?

Cold as a spring but yet so near its source

Now having shaded out

Down in the flood of remembrance

Make up a song of your destiny

Je moet de kou niet erg vinden

Nog steeds gezegd om dit land te achtervolgen

Heb de pretentie al lang opgegeven

Als een kerkhofbeeld in de storm

Waar waren ze allemaal jaren geleden?

Nu uit de schaduw?

Verzin een nummer van je lot

We weten wanneer de beekjes in de vallei stromen

Ze laten hun flarden achter op weerhaak en doorn

Het eenzame en vlakke zand strekte zich ver weg uit

plechtig volharden in een ijzige waas

Dit alles nu te veel voor ons teruggetrokken

In een tijd eenvoudig gemaakt door het verlies

De weg daarheen, die alleen in zijn hart is, is dat je verdwaalt

Waar waren ze alle jaren geleden?

Koud als een lente, maar toch zo dicht bij de bron

Nu in de schaduw

Beneden in de vloed van herinnering

Verzin een nummer van je lot