A Path to Ascend -

Much I can tell of my strange wanderings

From diabolic heights betwixt subtler plains

It came to be, it came for me / Enlightening Insanity

A torch ablaze of emptiness

I, biped planet, orbitless

In the need to corroborate existence

Swallowed the atmosphere that kept me inside

Open, the gateway to the stars

A tortuous ascend towards the depths of the self!

Accursed!

Blessing!

A shapeless persona in my surroundings

Approaches me amidst silver mist

I foresee the conjuring, bizarre offering

Of my senses, heart, and auric blood!

Letting me sink in the grandeur

Of the spectro-light beneath

In ecstasy I left what’s tangible

To your care my vehicle I leave

The loathed anxiety

Voracity in every thought

It’s majesty above fiction skies of putrid construct

A weeping stone obelisk trigger my mental ionization

Into liquid sound it’s solidness permeates

The hollow that into love became

Everything speaks while I grow still

The lend of my unstable instruments

Oblige me to traverse my oppressive internal tunneling

Just darkness, cold, silence and fear of the immense

Ik kan veel vertellen over mijn vreemde omzwervingen

Van duivelse hoogten tussen subtielere vlaktes

Het kwam tot stand, het kwam voor mij / Enlightening Insanity

Een fakkel in vuur en vlam van leegte

Ik, tweevoetige planeet, baanloos

In de behoefte om het bestaan ​​te bevestigen

Slikte de atmosfeer in die me binnen hield

Open, de poort naar de sterren

Een kronkelige klim naar de diepten van het zelf!

Vervloekt!

Zegening!

Een vormeloze persoonlijkheid in mijn omgeving

Benadert me te midden van zilveren mist

Ik voorzie het bezwerende, bizarre aanbod

Van mijn zintuigen, hart en aurabloed!

Laat me zinken in de grootsheid

Van het spectrolicht eronder

In extase liet ik achter wat tastbaar is

Aan uw zorg laat ik mijn voertuig achter

De gehate angst

Vraatzucht in elke gedachte

Het is majesteit boven fictieve luchten van verrotte constructie

Een huilende stenen obelisk activeert mijn mentale ionisatie

In vloeibaar geluid doordringt zijn stevigheid

De holte die in liefde werd

Alles spreekt terwijl ik stil groei

Het uitlenen van mijn onstabiele instrumenten

Verplicht me om mijn beklemmende interne tunneling te doorkruisen

Alleen duisternis, kou, stilte en angst voor het immense