Something Wicked - North by North

Where do we go?

Wasn’t there a someplace near the road.

The sky starts to crack, the heavens unfold.

We tremble unsure, but now soaked to the bone.

Drink from this wine, drop your guard, now you’ll be fine.

Dry off your clothes, ignore all the signs.

We’ve waited so long in the back of your minds…

Flickered into life

an insidious glow in the veil of the night

With open arms, drew them like a moth unto a fire

Thunder shakes the room, rain pounding down a torrential monsoon

Enter my dear, find your solace in the spider’s lair.

And now, within the false sense of safety-inclined,

they take the chance to consummate despite their own chagrin

Take it from me baby, we’re just startin'

Two pairs of bright eyes staring out between flickered lights

Took a look down stairs it might be better baby if we stay the night

The switchblade is glinting red, it says it’s over now… and it’s right

Been waiting for so long in your mind…

Now the final blow, forever destroying the saccharine beau,

He’ll survive, nothing like the man that she proposed

The girl she cries alone

The branding of fire reborn and reposed, no holding back

nothing like the lady she had known

And so, now bid farewell to the honey-eyed babes

born again by fire and the leather gods alone,

Glowing like the cigarette they share home.

Two pairs of bright eyes staring out between flickered lights

Took a look down stairs it might be better baby if we stay the night

The switchblade is glinting red, it says it’s over now… and it’s right

Been waiting for so long in your mind…

Waar gaan we heen?

Was er niet ergens langs de weg?

De lucht begint te scheuren, de hemel ontvouwt zich.

We bibberen onzeker, maar nu doorweekt tot op het bot.

Drink van deze wijn, laat je waakzaamheid vallen, nu komt alles goed.

Droog je kleren af, negeer alle borden.

We hebben zo lang gewacht in het achterhoofd...

Flikkerend het leven in

een verraderlijke gloed in de sluier van de nacht

Met open armen, trok ze als een mot naar een vuur

Donder schudt de kamer, regen beukt in een hevige moesson

Kom binnen mijn liefste, vind je troost in het hol van de spin.

En nu, in het valse gevoel van veiligheid geneigd,

ze grijpen de kans om te consumeren ondanks hun eigen ergernis

Neem het van mij aan, schat, we zijn nog maar net begonnen

Twee paar heldere ogen staren tussen flikkerende lichten door

Ik heb de trap bekeken, het is misschien beter schat als we blijven slapen

Het stiletto glinstert rood, er staat dat het nu voorbij is... en dat klopt

Wacht al zo lang in je gedachten...

Nu de genadeslag, voor altijd het vernietigen van de sacharine beau,

Hij zal het overleven, in niets zoals de man die ze heeft voorgesteld

Het meisje dat ze alleen huilt

De branding van herboren en gerustgesteld vuur, geen terughoudendheid

niets zoals de dame die ze had gekend

En dus, neem nu afscheid van de honingogige babes

wedergeboren door vuur en alleen de leergoden,

Gloeiend als de sigaret die ze thuis delen.

Twee paar heldere ogen staren tussen flikkerende lichten door

Ik heb de trap bekeken, het is misschien beter schat als we blijven slapen

Het stiletto glinstert rood, er staat dat het nu voorbij is... en dat klopt

Wacht al zo lang in je gedachten...