Generación Dormida - Non Servium

Generación, dormida, generación

Toda una infancia perdida delante de un televisor

Generación, perdida, generación

Millones de mentes recientes carentes de imaginación

Solo hace falta mirar a tu alrededor

Y darte cuenta de que

Se ha perdido por completo el autentico valor de la niñez

Hecha un vistazo y observa la desolación

Los parques vacíos veras

Y ríndete ante la invasión la invasión del mundo digital

Generación, dormida, generación

Toda una infancia perdida delante de un televisor

Generación, perdida, generación

Millones de mentes recientes carentes de imaginación

Que triste observar que nunca tendrán

Nunca tendrán el placer

Nunca tendrán el placer de experimentar momentos que

Quedan por siempre grabados en el corazón

Un recuerdo en cada rincón

En cada lugar de tu barrio algo mágico que recordar

Nunca hizo falta pulsar un botón, para saber a donde estaban tus amigos

Bastaba con pisar la calle, para sentir que estabas vivo

Lloviera nevara o hiciera sol siempre ahí estabas tu

Los pantalones destrozados, en casa luego bronca asegurada

Herido siempre por la piernas y las manos

«lo siento madre hoy la arena raspa más de lo normal»

Esa es la magia que ellos no tendrán

En el recuerdo siempre quedaran

Infancias lejos de un mundo digital

Ojala nunca se pierda el mayor valor

Que es ese que te ofrece tu imaginación

Generatie, slaap, generatie

Een hele jeugd verloren voor een televisie

generatie, verloren, generatie

Miljoenen recente geesten verstoken van verbeeldingskracht

Je hoeft alleen maar om je heen te kijken

en besef dat

De authentieke waarde van de kindertijd is volledig verloren gegaan

Neem een ​​kijkje en zie de verlatenheid

De lege parken die je zult zien

En geef je over aan de invasie van de digitale wereld

Generatie, slaap, generatie

Een hele jeugd verloren voor een televisie

generatie, verloren, generatie

Miljoenen recente geesten verstoken van verbeeldingskracht

Wat triest om te zien dat ze dat nooit zullen hebben

Ze zullen nooit het genoegen hebben

Ze zullen nooit het genoegen hebben om momenten te beleven die

Ze blijven voor altijd in het hart gegraveerd

Een herinnering in elke hoek

Op elke plek in je buurt iets magisch om te onthouden

Je hoefde nooit op een knop te drukken om te weten waar je vrienden waren

Het was genoeg om op straat te stappen, te voelen dat je leefde

Het heeft gesneeuwd of het was zonnig je was er altijd

De broek vernietigd, thuis dan woede verzekerd

Altijd gewond door de benen en handen

"Het spijt me, moeder, vandaag schuurt het zand meer dan normaal"

Dat is de magie die ze niet hebben

In de herinnering zullen ze altijd blijven

Kinderen weg van een digitale wereld

Hopelijk gaat de grootste waarde nooit verloren

Wat is dat dat je verbeelding je biedt?