Прости - Nomad

Я обещал тебе что обещать больше не буду,

Я управлял тобой, как будто куклой Вуду.

Я говорил, что со мной может быть опасно.

Напрасно не слушала меня, напрасно.

Как кукловод взял все нити в свои руки.

Я не знал, что обреку тебя на эти муки.

Да, я был нечестен, но что поделать,

Жизнь — это сюрприз, тут ничего не сделать.

Сам не понимаю, зачем с тобой игрался.

Смотрел тебе в глаза и мило улыбался,

Представляя при этом разбитые сердца

И как стоишь одна.

Припев:

Прости меня, пожалуйста прости.

За эту ложь, в коленках дрожь.

На ветер ты, платок свой отпусти

И все воспоминания обо мне сотри.

Так будет легче, тебе, я обещаю.

Прости, что в моем сердце ожила другая.

Прости меня, пожалуйста прости.

Просто забудь и отпусти.

Ливень, град, ураган и тучи, —

Я принес тебе все это, не оставив солнца лучик.

Ты надеялась, а я в душе топил надежды.

Оставляя тебя в мокрой от слез одежде.

Зла не держи за то, что был такой.

Будто сам я был не свой, забирая твой покой.

Ведь в сердце моем жила совсем другая,

Но она ушла и силуэт её растаял.

… я отчаянно пытался,

Но увы, эксперимент мне этот не удался.

Я врал тебе о том, что врать больше не буду,

Скажу правду: «Я не люблю тебя», я пошел отсюда.

Припев.

Я ведь знал, что ты ничего не знаешь.

Сама того не зная — ценность для меня теряешь.

Если б я был вещий, а не человеком,

Достаточно бы было всё запрятать по отсекам.

Ведь люди ищут, те бывают сволочные.

Бывают глуповатые, бывают просто злые.

Но трепаться о других — проверенный прием.

Дело ведь во мне, а ты тут не при чем.

Это ведь не ты, а я чудил нормально.

Согласен — это было ужасно, аморально.

Но жизнь идет, проносятся ветра,

Придет и южный, ведь мой ветер дул с севера.

Припев

Ik heb je beloofd dat ik je niet meer zal beloven,

Ik bestuurde je als een voodoo-pop.

Ik zei dat het gevaarlijk voor mij kon zijn.

Tevergeefs luisterde niet naar mij, tevergeefs.

Als een poppenspeler nam hij alle touwtjes in eigen handen.

Ik wist niet dat ik je tot deze kwellingen zou veroordelen.

Ja, ik was oneerlijk, maar wat kun je doen?

Het leven is een verrassing, er is niets aan te doen.

Ik begrijp niet waarom ik met je speelde.

Ik keek in je ogen en lachte lief,

Terwijl ze gebroken harten vertegenwoordigen

En hoe je alleen staat.

Refrein:

Vergeef me, vergeef me alsjeblieft.

Voor deze leugen, trillend in de knieën.

Tegen de wind, laat je zakdoek los

En alle herinneringen aan mij wissen.

Het zal gemakkelijker voor je zijn, dat beloof ik.

Vergeef me dat een ander in mijn hart tot leven is gekomen.

Vergeef me, vergeef me alsjeblieft.

Gewoon vergeten en loslaten.

Stortbui, hagel, orkaan en wolken, -

Ik heb je dit alles gebracht zonder een zonnestraal achter te laten.

Je hoopte, en ik verdronk de hoop in mijn ziel.

Je achterlaten in kleren die nat zijn van tranen.

Houd het niet kwaad omdat je zo bent.

Alsof ik zelf niet de mijne was, je rust wegnemen.

Er leefde tenslotte een heel ander persoon in mijn hart,

Maar ze ging weg en haar silhouet smolt weg.

... Ik probeerde wanhopig

Maar helaas, dit experiment werkte niet voor mij.

Ik heb tegen je gelogen dat ik niet meer zal liegen,

Ik zal de waarheid zeggen: "Ik hou niet van je", ik ging vanaf hier.

Refrein.

Ik wist dat je van niets wist.

Zonder het te weten verlies je waarde voor mij.

Als ik profetisch was en geen man,

Het zou voldoende zijn om alles in compartimenten te verbergen.

Mensen kijken tenslotte, het zijn klootzakken.

Sommige zijn dom, sommige zijn gewoon gemeen.

Maar praten over anderen is een bewezen truc.

Het gaat over mij, en jij hebt er niets mee te maken.

Jij bent het niet, maar ik schrok me rot.

Ik ben het ermee eens - het was verschrikkelijk, immoreel.

Maar het leven gaat door, de wind waait,

Het zuiden zal ook komen, want mijn wind blies uit het noorden.

Refrein