Invictus - Noctem

On the loins of the fever’s deliriums

I crossed the hells of opium

Without my eyes I can see beyond all the stars

I’m the writer of the Emerald Table

Pythia at the Delphic Oracle

I’m a Babylon whore

I see the ancient races, the immigrants of Atlantis and Lemuria,

the billions of lives that have preceded me

I’m an Isis priest, a slave in Egypt

Tarpeya crushed, pupil of Socrates

I parade with the imperial legions

The Aeneas descendant

I take a billion forms, I know all the lives

I feel the entire universe’s knowledge

But where does the divine grace hide?

Where are the wasted prayers thrown into despair?

I exist in all beings and all beings exist in me

I feel myself in communion with the earth

But god isn’t in me

Op de lendenen van de deliriums van de koorts

Ik heb de hellen van opium overgestoken

Zonder mijn ogen kan ik verder kijken dan alle sterren

Ik ben de schrijver van de Smaragd Tafel

Pythia bij het Delphische Orakel

Ik ben een Babylonische hoer

Ik zie de oude rassen, de immigranten van Atlantis en Lemurië,

de miljarden levens die mij zijn voorafgegaan

Ik ben een Isis-priester, een slaaf in Egypte

Tarpeya verpletterd, leerling van Socrates

Ik parade met de keizerlijke legioenen

De afstammeling van Aeneas

Ik neem een ​​miljard formulieren, ik ken alle levens

Ik voel de kennis van het hele universum

Maar waar verbergt de goddelijke genade zich?

Waar worden de verspilde gebeden tot wanhoop gegooid?

Ik besta in alle wezens en alle wezens bestaan ​​in mij

Ik voel me in verbinding met de aarde

Maar god is niet in mij