Nipper - Thinking Fellers Union Local 282

One fine evening at about daylight savings time I decided to take my dog Nipper

for a walk.

I grabbed his leash and we were out the door.

Nipper sniffed

happily as his legs carried him along at a pace I could barely keep up with.

We glided along past the houses on our block and presently we arrived at the

first stop on our appointed rounds

Nipper sniffed the hydrant excitedly from top to bottom, inspecting every

square millimeter of its surface with a dedication reserved for only the most

important personal matters.

He gave it the once over, and the twice over.

After much deliberation, Nipper decided that all was in order.

He lifted his

leg and…

His personal business attended to, Nipper decided it was time to resume our walk

We headed off down the sidewalk at a brisk pace, Nipper bouncing along now

happily free of his burden.

We floated along past white picket fences,

driveways and mailboxes.

There didn’t seem to be anything out of the ordinary

but as we neared the corner Nipper began straining at his leash with all his

might

He began snarling and barking and a thick, white foam formed instantly around

his savagely snapping jaws as I struggled to control the leash, which was

thrashing around violently in my hands.

I couldn’t imagine what was making him

so homicidally agitated, when from around the corner appeared… the Postman

Without so much as a second’s hesitation, Nipper lunged

I was hauled face-first to the pavement and the leash exploded from my hands.

There was a cyclone blur of man and beast and the sounds of frenzied gnashing

teeth, tearing cloth and hideous, piercing screams.

The postman made one

desperate grab for his can of mace before his arm was wrenched from the socket

and thrown, useless, into the street.

Nipper swarmed over the postman like a

school of piranhas, tearing huge chunks of flesh right from the bone,

surrounded by a blizzard of blue from the shredded uniform.

It was only a

matter of seconds before the hapless postman was reduced to an unrecognizable

mass of gently quivering pulp

I pulled Nipper away from the carnage so we could continue our leisurely stroll

Nipper trotted along triumphantly, his head held high, with me in tow.

We zipped past immaculately clipped lawns and hedges, leaving a trail of

frequent blood spots that glistened moistly.

We had gone almost a block without

incident but as we neared the next corner, Nipper began straining at his leash

with all his might.

He started snarling and barking and a thick,

white foam formed instantly around his savagely snapping jaws as I struggled

to control the leash, which was thrashing around violently in my hands.

I couldn’t imagine what was making him so homicidally agitated,

when from around the corner appeared… Mauler

Now, Mauler was the biggest, meanest, toughest, most evil dog on the whole

block.

He was 100 percent muscle and bad disposition and more than a match for

10 or 15 Nippers.

He sidled right up to Nipper, sniffed him, and stopped.

He let out a low, throaty growl and his chops curled back to reveal rows of

razor-sharp teeth and powerful, bone-crushing jaws

Nipper was nonplussed.

Without so much as a second’s hesitation, Nipper lunged

Fresh from his recent victory over the hapless postman, Nipper launched himself

bodily straight at Mauler’s snout.

All 7−½ pounds of him landed with full

force and snapping jaws right onto Mauler’s nose.

In no time at all,

Nipper was tearing huge chunks of meat right from the bone.

Mauler bellowed in

agony as he was mauled and mangled from head to tail.

The one-sided battle

raged for only a few seconds as Mauler struggled unsuccessfully to escape but

was hampered by the geysers of blood gushing from nearly every part of his

rapidly diminishing body.

It was only a matter of seconds before Mauler was

reduced to an unrecognizable mass of crimson, pulsating mush

As Nipper backed away from the carnage, who should suddenly appear from around

the corner but Sheba?

She bumped and ground and strutted her stuff for all her pedigreed worth.

Every part of her flounced seductively as she pranced down the sidewalk with

her head held high.

She breezed right by as if we weren’t even there and

stopped just a few feet away to preen.

Nipper’s interest was piqued

Without so much as an introductory sniff, Nipper lunged

Exhausted from the rigors of the evening, Nipper decided it was time to call it

a night.

I grabbed his leash, attached it back onto his flea collar,

turned him around in the direction of home and we started to walk back as the

sun set scenically in the west

Op een mooie avond rond zomertijd besloot ik mijn hond Nipper mee te nemen

voor een wandeling.

Ik pakte zijn riem en we waren de deur uit.

Nipper snuffelde

gelukkig terwijl zijn benen hem voortdroegen in een tempo dat ik nauwelijks kon bijhouden.

We gleden langs de huizen in ons blok en toen kwamen we aan bij de

eerste stop op onze afgesproken rondes

Nipper snuffelde opgewonden van boven naar beneden aan de brandkraan en inspecteerde elke

vierkante millimeter van het oppervlak met een toewijding gereserveerd voor alleen de meesten

belangrijke persoonlijke zaken.

Hij gaf het de ene keer en de andere keer.

Na lang wikken en wegen besloot Nipper dat alles in orde was.

Hij tilde zijn

been en...

Zijn persoonlijke zaken geregeld, Nipper besloot dat het tijd was om onze wandeling te hervatten

We liepen in een snel tempo het trottoir af, Nipper stuiterde nu voort

gelukkig vrij van zijn last.

We dreven langs witte paalhekken,

opritten en brievenbussen.

Er leek niets bijzonders te zijn

maar toen we de hoek naderden, begon Nipper met al zijn handen aan zijn riem te spannen

macht

Hij begon te grommen en te blaffen en er vormde zich onmiddellijk een dik, wit schuim

zijn woest klappende kaken terwijl ik worstelde om de riem onder controle te houden, wat was:

met geweld in mijn handen rondspartelend.

Ik kon me niet voorstellen wat hem maakte

zo moorddadig opgewonden, toen van om de hoek verscheen... de postbode

Zonder ook maar een seconde te aarzelen, sprong Nipper uit!

Ik werd met mijn gezicht naar het trottoir gesleept en de riem explodeerde uit mijn handen.

Er was een cycloonvervaging van mens en dier en de geluiden van waanzinnig geknars

tanden, scheurende doek en afschuwelijke, doordringende kreten.

De postbode heeft er een gemaakt

greep wanhopig naar zijn blikje foelie voordat zijn arm uit de kom werd gerukt

en nutteloos op straat gegooid.

Nipper zwermde over de postbode als een

school piranha's, die enorme stukken vlees van het bot scheurt,

omgeven door een sneeuwstorm van blauw van het versnipperde uniform.

Het was slechts een

kwestie van seconden voordat de ongelukkige postbode werd gereduceerd tot een onherkenbare

massa zacht trillende pulp

Ik trok Nipper weg van het bloedbad, zodat we onze ontspannen wandeling konden voortzetten

Nipper draafde triomfantelijk voort, zijn hoofd opgeheven, met mij op sleeptouw.

We snelden langs perfect geknipte gazons en heggen en lieten een spoor achter van

frequente bloedvlekken die vochtig glinsterden.

We waren bijna een blok verder gegaan zonder

incident, maar toen we de volgende hoek naderden, begon Nipper aan zijn riem te spannen

met al zijn macht.

Hij begon te grommen en te blaffen en een dikke,

er vormde zich onmiddellijk wit schuim rond zijn woest klappende kaken terwijl ik worstelde

om de riem onder controle te houden, die met geweld in mijn handen sloeg.

Ik kon me niet voorstellen wat hem zo moorddadig geagiteerd maakte,

toen van om de hoek verscheen ... Mauler

Nu, Mauler was de grootste, gemeenste, stoerste, meest gemene hond in het algemeen

blok.

Hij was 100 procent gespierd en slecht van karakter en meer dan een match voor

10 of 15 tangen.

Hij schoof recht naar Nipper toe, besnuffelde hem en stopte.

Hij liet een laag, keelachtig gegrom horen en zijn karbonades krulden zich naar achteren om rijen

vlijmscherpe tanden en krachtige, botverpletterende kaken

Nipper was stomverbaasd.

Zonder ook maar een seconde te aarzelen, sprong Nipper uit!

Vers van zijn recente overwinning op de ongelukkige postbode, lanceerde Nipper zichzelf

lichamelijk recht op de snuit van Mauler.

Alle 7−½ pond van hem landde met full

kracht en brekende kaken recht op Maulers neus.

In een mum van tijd

Nipper scheurde enorme stukken vlees van het bot.

Mauler brulde in

pijn toen hij van kop tot staart werd verscheurd en verminkt.

De eenzijdige strijd

woedde slechts een paar seconden terwijl Mauler tevergeefs worstelde om te ontsnappen, maar

werd gehinderd door de geisers van bloed dat uit bijna elk deel van zijn lichaam stroomde

snel afnemend lichaam.

Het was slechts een kwestie van seconden voordat Mauler was

gereduceerd tot een onherkenbare massa karmozijnrode, pulserende brij

Toen Nipper zich terugtrok van het bloedbad, wie zou er plotseling moeten verschijnen?

de hoek, maar Sheba?

Ze stootte en stootte en stampte met haar spullen voor al haar stamboomwaarde.

Elk deel van haar voldeed verleidelijk terwijl ze over het trottoir stapte met...

haar hoofd omhoog.

Ze kwam zo voorbij alsof we er niet eens waren en

stopte op slechts een paar meter afstand om glad te strijken.

Nipper's interesse was gewekt

Zonder ook maar een inleidend snuifje, sprong Nipper uit

Uitgeput van de ontberingen van de avond, besloot Nipper dat het tijd was om het te noemen

een nacht.

Ik greep zijn riem, maakte hem weer vast aan zijn vlooienband,

draaide hem om in de richting van huis en we begonnen terug te lopen als de

zonsondergang prachtig in het westen