Poems - Nightrage

Without pain or sigh like the dead

The obliteration of the human civilization

Within the range of the human mind

You don’t feel sorry for anything

You don’t feel anything

Last confidence

Among terrestrial friendships

In defiance of the death

You walk with your own instincts

Inside those follow rooms

I wonder is there any hope

In my dreams

Wasted dreams

So alone with my thoughts

Consumed by the flesh of the mind

So alone with my thoughts

Poems doomed to oblivion

Oh my beloved life give me a chance

You’re hurt by black angels, optical fallacy

Guilty silence, general decline

The truth hurts when your throw off all disguise

So alone with my thoughts

Consumed by the flesh of the mind

So alone with my thoughts

Poems doomed to oblivion

So alone with my thoughts

Consumed by the flesh of the mind

So alone with my thoughts

Poems doomed to oblivion

So alone with my thoughts

Consumed by the flesh of the mind

So alone with my thoughts

Poems doomed to oblivion

Zonder pijn of zucht als de doden

De vernietiging van de menselijke beschaving

Binnen het bereik van de menselijke geest

Je hebt nergens medelijden mee

Je voelt niets

laatste vertrouwen

Tussen aardse vriendschappen

In strijd met de dood

Je loopt met je eigen instinct

Binnen die volgkamers

Ik vraag me af of er enige hoop is

In mijn dromen

Verspilde dromen

Dus alleen met mijn gedachten

Verteerd door het vlees van de geest

Dus alleen met mijn gedachten

Gedichten gedoemd tot vergetelheid

Oh mijn geliefde leven geef me een kans

Je bent gekwetst door zwarte engelen, optische drogreden

Schuldig stilzwijgen, algemeen verval

De waarheid doet pijn als je alle vermomming afwerpt

Dus alleen met mijn gedachten

Verteerd door het vlees van de geest

Dus alleen met mijn gedachten

Gedichten gedoemd tot vergetelheid

Dus alleen met mijn gedachten

Verteerd door het vlees van de geest

Dus alleen met mijn gedachten

Gedichten gedoemd tot vergetelheid

Dus alleen met mijn gedachten

Verteerd door het vlees van de geest

Dus alleen met mijn gedachten

Gedichten gedoemd tot vergetelheid