Midnight Theory -

Sorrow wears a timeless gown

Matter in darkly abandoned forms

Of all the lives you’ve led

You’ve left no trace

Of all the cards you dealt

This, without a face

Follow what’re you waiting for?

Fear is the shroud you wore

Killer reaping seeds so low

Of all the depths you’ve dreamt

You see the gate

From all the signs it crept

As days abate

Here you see

A sky that grays

Ravens

Sleep away

A gracious breeze

Kindly strokes the green

Lifting below

The final trip begins

From a casket made of leaves

To the land of night

Where only vesper grieves

Wrapped in hazy whites

Life turned faint

Cries seeping in now

Taking them

A weary tide

Drags you slowly in

You stood aside

From whatever crowds may be

Guess along the way you’ve found

This garden of stones

Watched with eyes left unbound

Funeral’s laid to morn

Hollow hell and heavens mate

Pain as flesh dissipates

You watch the dark farewell

To a stranger gone

You watch alone not well

Strongly drawn

Stood silent and foregone

Solemn whispers touch your ears

Watched your own funeral

Carried away from here

Carried away

Verdriet draagt ​​een tijdloze jurk

Materie in duister verlaten vormen

Van alle levens die je hebt geleid

Je hebt geen spoor achtergelaten

Van alle kaarten die je hebt gedeeld

Dit, zonder een gezicht

Volgen waar wacht je nog op?

Angst is de lijkwade die je droeg

Moordenaar die zo weinig zaden plukt

Van alle diepten die je hebt gedroomd

Je ziet de poort

Uit alle tekens kroop het

Naarmate de dagen afnemen

Hier zie je

Een lucht die grijs wordt

Raven

Verslapen

Een gracieus briesje

Aait vriendelijk over de green

Hieronder hijsen

De laatste reis begint

Uit een kist gemaakt van bladeren

Naar het land van de nacht

Waar alleen de vesper treurt

Verpakt in wazig wit

Het leven werd flauw

Schreeuwen sijpelen nu binnen

Ze nemen

Een vermoeid tij

Sleept je langzaam naar binnen

Je stond opzij

Van welke drukte dan ook

Raad langs de weg die je hebt gevonden

Deze tuin van stenen

Gekeken met ongebonden ogen

Begrafenis is begraven

Holle hel en hemel maat

Pijn als vlees verdwijnt

Je kijkt naar het donkere afscheid

Naar een vreemde gegaan

Je kijkt alleen niet goed

Sterk getekend

Stond stil en verlaten

Plechtige fluisteringen raken je oren

Je eigen begrafenis gezien

Weggesleept van hier

Weggedragen