Ataxia -

Time has come to leave this withering society

Masses masked behind religion’s insanity

Can’t believe how they can feed the poison into corrupt streams

Wake and burn their shrine let your darkside crawling in

Obscured cryptic sights, unwrapped by disbeliever’s oath

Tear the faltered knights, deviating evil growth

I hear their pleading cries

Every night when I die

Twist the scythe further in

Follow the one that bathes in sin

There’s no room for your kind

Dawning of a new found time

Eyes of twilight watch as perished souls fall helplessly

With him walks the night, and the forecoming night was him

God is stillborn on their graves as warchants echo through their fates

All of us be one, reborn every funeral day

Red as roses be the blood that kills and fuels new seeds

Blackness in our hearts are black as our masters deeds

I hear their pleading cries

Every night when I die

Twist the scythe further in

Follow the one that bathes in sin

There’s no room for your kind

Dawning of a new found time

Hail him now

Join us now

He who wears a crown

Once a king now nailed down

In their horizon find our blood

Sheeps fall, wolf’s dawn

Crown of serpents rise

Higher than the fallen skies

Bleeding urge, he yearns to die

Once born now a lie

Het is tijd om deze verwelkende samenleving te verlaten

Massa's gemaskeerd achter de waanzin van religie

Ik kan niet geloven hoe ze het gif in corrupte stromen kunnen voeren

Word wakker en verbrand hun heiligdom, laat je duistere kant naar binnen kruipen

Verduisterde cryptische bezienswaardigheden, uitgepakt door de eed van de ongelovige

Scheur de aarzelende ridders, afwijkende kwaadaardige groei

Ik hoor hun smekende kreten

Elke nacht als ik sterf

Draai de zeis verder naar binnen

Volg degene die baadt in zonde

Er is geen ruimte voor jouw soort

Aanbreken van een nieuw gevonden tijd

Ogen van de schemering kijken toe hoe omgekomen zielen hulpeloos vallen

Met hem loopt de nacht, en de komende nacht was hij

God wordt doodgeboren op hun graven terwijl warchants door hun lot weerklinken

We zijn allemaal één, herboren op elke begrafenisdag

Rood als rozen is het bloed dat nieuwe zaden doodt en voedt

Zwartheid in ons hart is zwart als de daden van onze meester

Ik hoor hun smekende kreten

Elke nacht als ik sterf

Draai de zeis verder naar binnen

Volg degene die baadt in zonde

Er is geen ruimte voor jouw soort

Aanbreken van een nieuw gevonden tijd

Begroet hem nu

Doe nu mee

Hij die een kroon draagt

Eens een koning nu vastgespijkerd

Vind ons bloed in hun horizon

Schapen vallen, wolfsdageraad

Kroon van slangen stijgt

Hoger dan de gevallen lucht

Bloedende drang, hij verlangt om te sterven

Eenmaal geboren nu een leugen