Пустота - Ничего нет

Рамки внутренних стен

Упираются в сердце

И не выбраться нам

Все как будто на месте

По программе судьбы

Движемся на цепи

Зашифрованный путь

Хранится в каждой груди

Каждый в плену своей свободы

Вопрос всего лишь в ее размерах

Удовлетворят тебя твои границы?

Хватит для того, чтоб встать в сравнении с теми?

Все так же как прежде

У себя взаперти

От своих миражей

Не хотят отойти

Вчерашнее слово

Впитали в себя

И больше не могут

Жить в мире любя

Неустанно влекут, всех и каждого стены

И не важно что там, и какие там цели

Мы в плену оболочек, и не можем смотреть

На то, что границ нет, а все прочее смерть.

Бесконечность убогих — миры пустоты

Какие могут быть рамки?

Лишь одна — это ты.

Kozijnen voor binnenmuren

Rust in het hart

En we kunnen er niet uit

Alles lijkt op zijn plek te zitten

Volgens het programma van het lot

We gaan aan een ketting

versleuteld pad

Opgeslagen in elke borst

Iedereen is een gevangene van zijn vrijheid

De enige vraag is haar maat.

Zullen je grenzen je tevreden stellen?

Genoeg om daarmee vergeleken te worden?

Alles is hetzelfde als voorheen

Opgesloten

Van hun luchtspiegelingen

Ze willen niet weg

woord van gisteren

Opgezogen

En ze kunnen niet meer

Leef liefdevol in de wereld

Trek onvermoeibaar elke muur aan

En het maakt niet uit wat er is, en welke doelen er zijn

We zijn in gevangenschap van schelpen en kunnen niet kijken

Het feit dat er geen grenzen zijn, en al het andere is de dood.

Oneindigheid van de ellendelingen - Werelden van de leegte

Wat kan het kader zijn?

Slechts één ben jij.