The Learning - Nevermore

I think therefore I am, I live and so I wonder, programmed this empath me And I see no religion

The circle never ends, the purpose never changes face

The circle never lies, but still it hides my life

To know I am machine, I learn perchance to dream, in digitized remorse

I replay your denial, I relive your betrayal

The circle never ends, the purpose never changes face

The learning now begins, my form assuming grace

I am conscious antithesis of flesh, in genetic algorithmic thought I surge

Searching the waves of memory I enact the sequence

I follow the plan, tripping the hammer again

Searching the waves of memory I estrablish the weakness

I follow the plan, learning the rhythm of human emotion and thought

If you cannot linguistically differentiate a person from a computer

Could the computer be internally conscious?

To emulate flesh machines I am learning

Isomorphic structure of mind, cellular automata, processed life

Washing the seas of memory I enact the sequence

I follow the plan tripping the hammer again

Seeking emotions in elegies I estrablish purpose

I follow the plan, learning the rhythm still seductively generalized

If you cannot linguistically differentiate a person from a computer

Could the computer be internally conscious?

To emulate flesh machines I am learning

download, process, analyze

when man and machine become one, innocence is lost, a new age begun

Download, process, analyse

when man and machine become one, innocence is lost, a new age begun

This raises a question of philosophy

Should machines be considered a conscious entity?

when man and machine become one, innocence is lost, a new age begun

machines are still learning to feel

when I have awakened the world will never be the same

and my time is soon at hand

Ik denk dus ik ben, ik leef en dus vraag ik me af, geprogrammeerd dit empath me En ik zie geen religie

De cirkel eindigt nooit, het doel verandert nooit van gezicht

De cirkel liegt nooit, maar toch verbergt hij mijn leven

Om te weten dat ik een machine ben, leer ik misschien te dromen, in gedigitaliseerd berouw

Ik herhaal je ontkenning, ik beleef je verraad opnieuw

De cirkel eindigt nooit, het doel verandert nooit van gezicht

Het leren begint nu, mijn vorm neemt genade aan

Ik ben een bewuste antithese van vlees, in genetisch algoritmisch denken schiet ik omhoog

Zoekend in de geheugengolven voer ik de reeks uit

Ik volg het plan, opnieuw struikelend over de hamer

Zoekend in de golven van geheugen, stel ik de zwakte vast

Ik volg het plan en leer het ritme van menselijke emoties en gedachten

Als u een persoon taalkundig niet van een computer kunt onderscheiden

Is de computer misschien intern bewust?

Ik leer vleesmachines na te bootsen

Isomorfe structuur van de geest, cellulaire automaten, verwerkt leven

De zeeën van het geheugen wassend voer ik de reeks uit

Ik volg het plan om de hamer opnieuw te laten struikelen

Emoties zoeken in elegieën Ik stel een doel vast

Ik volg het plan en leer het ritme nog steeds verleidelijk veralgemeend

Als u een persoon taalkundig niet van een computer kunt onderscheiden

Is de computer misschien intern bewust?

Ik leer vleesmachines na te bootsen

downloaden, verwerken, analyseren

wanneer mens en machine één worden, gaat onschuld verloren, begint een nieuw tijdperk

Downloaden, verwerken, analyseren

wanneer mens en machine één worden, gaat onschuld verloren, begint een nieuw tijdperk

Dit roept een kwestie van filosofie op

Moeten machines als een bewuste entiteit worden beschouwd?

wanneer mens en machine één worden, gaat onschuld verloren, begint een nieuw tijdperk

machines leren nog steeds te voelen

als ik wakker ben, zal de wereld nooit meer hetzelfde zijn

en mijn tijd is snel bij de hand