Lose Myself - Never Back Down, Timo Bonner

When I start looking into my eyes every once in a while

I realize that I am slowly dying more and more

Deep within my soul

The reflection in the mirror is somebody else

The person that I see — No!

This canʼt be me

Throw me away!

How did it come so far

Fighting in this war

Drowning in my thoughts

When will I be gone?

Iʼm about to lose myself, lose myself again

I can feel it rising from, rising from within

I never wanted to say goodbye

Iʼm about to lose myself, lose myself again

I hold a gun to my head to dye the mirror in red

Only I can leave this suffering behind

But this is nothing I would normally do

So I throw this shit away that it can break right through

The mirror on the wall

Is breaking into pieces

Glass is shattering on asphalt

The time is in slow motion

The broken pieces shining like the ocean

Reflecting me again

Cutting deep into my skin

Iʼm about to lose myself, lose myself again

I can feel it rising from, rising from within

I never wanted to say goodbye

Iʼm about to lose myself, lose myself again

All this Time I thought that my life

Never had a purpose on this earth

And all this time

The time passed me by

Iʼm about to lose myself again

Als ik af en toe in mijn ogen begin te kijken

Ik realiseer me dat ik langzaamaan steeds meer doodga

Diep in mijn ziel

De reflectie in de spiegel is iemand anders

De persoon die ik zie — Nee!

Dit kan ik niet zijn

Gooi me weg!

Hoe is het zo ver gekomen

Vechten in deze oorlog

Verdrinken in mijn gedachten

Wanneer zal ik weg zijn?

Ik sta op het punt mezelf te verliezen, mezelf weer te verliezen

Ik voel het van binnenuit opstijgen

Ik heb nooit afscheid willen nemen

Ik sta op het punt mezelf te verliezen, mezelf weer te verliezen

Ik houd een pistool tegen mijn hoofd om de spiegel rood te verven

Alleen ik kan dit lijden achter me laten

Maar dit is niets wat ik normaal gesproken zou doen

Dus ik gooi deze rotzooi weg zodat het er gewoon doorheen kan breken

De spiegel aan de muur

Breekt in stukken

Glas versplintert op asfalt

De tijd gaat in slow motion

De gebroken stukken glanzen als de oceaan

Mij ​​weerspiegeld

Diep in mijn huid snijdend

Ik sta op het punt mezelf te verliezen, mezelf weer te verliezen

Ik voel het van binnenuit opstijgen

Ik heb nooit afscheid willen nemen

Ik sta op het punt mezelf te verliezen, mezelf weer te verliezen

Al die tijd dacht ik dat mijn leven

Nooit een doel gehad op deze aarde

En al die tijd

De tijd ging aan me voorbij

Ik sta op het punt mezelf weer te verliezen