Quiet Afternoon - Neuroactive

In this quiet afternoon our bodies barely move

Afraid of losing touch afraid of losing you

Hoping to see

Atonement in your smile

Absolution to this crime

Of disillusionment

And I look into the void

Standing on the edge of my life

Nothing leads to nothing here

The seasons just change

In this quiet afternoon as our bodies barely move

I hold you in my arms

Afraid of losing touch afraid of losing you

No sweet delusions no hiding place in dreams

The excitement slowly pales

In the cold light of day

And I stare at the scenery

Into the bowels of uselessness and grief

Nothing leads to nothing here

The seasons just change

And I look into the void

Standing on the edge of my life

Nothing leads to nothing here

The seasons just change

My sweetest one

Please understand

I’m not a dreary man

Just out of touch

And somewhat crushed

Under circumstances

There was a time

When I held my heart

And showed it eagerly

But very soon

I realized

That it’s a shame

And disability

And now I look into the void

Into the bowels of uselessness and grief

Nothing leads to nothing here

The seasons just change

And I stare at the scenery

The scenery’s implying me to leave

But nothing leads to nothing here

Nothing leads to nothing here

Nothing feels nothing

Nothing feels nothing here

IIn this quiet afternoon

I hold you in my arms hoping to see

Atonement in your smile

Absolution to the crime

But nothing leads to nothing here

The seasons just change

Op deze rustige middag beweegt ons lichaam nauwelijks

Bang om contact te verliezen bang om jou te verliezen

In de hoop te zien

Verzoening in je glimlach

Absoluut voor deze misdaad

Van desillusie

En ik kijk in de leegte

Op de rand van mijn leven staan

Niets leidt hier tot niets

De seizoenen veranderen gewoon

Op deze rustige middag terwijl ons lichaam nauwelijks beweegt

Ik houd je in mijn armen

Bang om contact te verliezen bang om jou te verliezen

Geen zoete waanideeën, geen schuilplaats in dromen

De opwinding verbleekt langzaam

In het koude daglicht

En ik staar naar het landschap

In de ingewanden van nutteloosheid en verdriet

Niets leidt hier tot niets

De seizoenen veranderen gewoon

En ik kijk in de leegte

Op de rand van mijn leven staan

Niets leidt hier tot niets

De seizoenen veranderen gewoon

Mijn liefste

Begrijp het alsjeblieft

Ik ben geen sombere man

Net buiten bereik

En een beetje verpletterd

Onder omstandigheden

Er was een tijd

Toen ik mijn hart vasthield

En liet het gretig zien

Maar heel snel

Ik realiseerde me

Dat het jammer is

en handicap

En nu kijk ik in de leegte

In de ingewanden van nutteloosheid en verdriet

Niets leidt hier tot niets

De seizoenen veranderen gewoon

En ik staar naar het landschap

Het landschap impliceert dat ik moet vertrekken

Maar niets leidt hier tot niets

Niets leidt hier tot niets

Niets voelt niets

Niets voelt niets hier

In deze rustige middag

Ik houd je in mijn armen in de hoop je te zien

Verzoening in je glimlach

Absoluut van de misdaad

Maar niets leidt hier tot niets

De seizoenen veranderen gewoon