Demean - Nervecell

Beneath the wastes you waited for the precise time to escape

Your ignorance betrays and entraps carving your twisted mind

And crowned you the throne of shame to rule the degraded sources

A meaningless cause to blame, collapse, distort your faces

You didn’t seem to ever mind

Until the wounds on your wretched soul

And then you remembered

Tramped through, melting flesh

To rest in your flaws you’ll bleed

The lands that turned to ash

Until that foretold day ye fall

The night draws forth

To rest your flaws you’ll bleed

To find out what you’re worth

In these precious times of need

To live, to die, it’ll leave, and come again

The voices in your head consuming degraded mind

Controlling your senseless emotions emerging nothingness

Demeaned is your essence forever you’ll be

Consumed morality

Tramped through, melting flesh

To rest in your flaws you’ll bleed

The lands that turned to ash

Until that foretold day ye fall

With this greed the world is entrapped

With this creed you’ll have to adapt

Once a wolf among the sheep

Now as a slave you will weep

To live, to die, it’ll leave, and come again!

I’m entertained with your torment

The shroud of pain within me

Onder de verspilling heb je gewacht op de precieze tijd om te ontsnappen

Je onwetendheid verraadt en verstrikt je in je verwrongen geest

En u de troon van schaamte gekroond om te heersen over de ontaarde bronnen

Een zinloze reden om je gezichten de schuld te geven, in te storten, te vervormen

Je leek het nooit erg te vinden

Tot de wonden op je ellendige ziel

En toen herinnerde je je

Doorgetrapt, smeltend vlees

Om te rusten in je gebreken zul je bloeden

De landen die in as veranderden

Tot die voorspelde dag val je

De nacht trekt zich voort

Om je gebreken te laten rusten, ga je bloeden

Om erachter te komen wat u waard bent

In deze kostbare tijden van nood

Om te leven, om te sterven, gaat het weg en komt het weer terug

De stemmen in je hoofd die een verslechterde geest verteren

Beheersing van je zinloze emoties opkomend niets

Vernederd is je essentie, voor altijd zul je zijn

Verbruikte moraliteit

Doorgetrapt, smeltend vlees

Om te rusten in je gebreken zul je bloeden

De landen die in as veranderden

Tot die voorspelde dag val je

Met deze hebzucht zit de wereld in de val

Met dit credo moet je je aanpassen

Eens een wolf tussen de schapen

Nu zul je als slaaf huilen

Om te leven, om te sterven, zal het weggaan en terugkomen!

Ik vermaak me met je kwelling

De sluier van pijn in mij