Lenda - Nerve

«…Vocês abram aí caminho, por favor… Abram aí caminho

Deixem passar, por favor, recuem, por favor…

Recuem, por favor…

Façam favor de recuar… Não custa nada, um bocadinho mais…»

Parabéns, puto, parabéns

Põe-te a estudar

Um dia, eles vão dizer que eu fui uma farsa e que todas as minhas peças foram

escritas por uns anónimos génios da minha época;

Que eu era fraco nas aulas, sem dívidas à inteligência e não podia andar para

aí a parir poemas

Porra, eu perdi centenas de horas, eras, de volta desta obra

Estou pronto a pregar uma sesta como o campónio do Miguel Torga

Já vi tudo.

A vida é somente fumar, queimar o tempo

Escrever, deprimir e recusar concertos

Lamento mas, ó minha gente, vim agraciar-vos só com a presença

Tudo indicava que hoje ficava em casa, a encher a cabeça

Conheçam-me, longe de mim

Cuspo fogo viscoso num vergonhoso nicho

Misto de loucos, freaks, geeks, que me segue como se eu fosse Cristo

«Nerve ouve-se.»

— É?

Fixe

Deixa só queimar uma década e ele sai do alçapão, pálido

De barba pelo pélvis, e diz: fiz um novo disco

Já estou a ver os fãs com náuseas, a sair da sala, tipo:

«foda-se, eu paguei para ver um espectáculo, este gajo está a brincar com a

malta»

Interacção com o público?

Eu?

Eu subo ao palco e tenho um monólogo

Agora é ter paciência como o meu psicólogo

Se, por obra do destino, isto está a gravar, antes de mais, eu queria agradecer

por tão privilegiada oportunidade de expor o meu pranto, perante vós,

com sangue na voz

Se for demais, digam: «Nerve, isso não é interessante para nós»

«Tudo muito bem mas…» «Mas?

Mas o quê?

Mas o quê?»

Quem?

Eu?

Não sabeis?

Uma lenda

Quem eu sou?

Uma Lenda

Depois de séculos a aviar versículos, querem que eu vá surgir numa de:

«Ah, não sei.

Já foi há muito.

Por agora, eu fico-me.

E amanhã, quem sabe,

eu sou»

Quem?

Eu?

Não sabeis?

Uma lenda

Quem eu sou?

Uma Lenda

Quando eu nasci, planetas alinharam-se como que numa vénia cósmica ao Imperador

A luz mudou e estrelas escreveram o meu nome num céu bordô

Ouve, não me oiças

(Morre.) Olá, Boa noite.

O meu nome é N-n-n-não interessa e eu costumava

escrever umas coisas

Não se incomodem comigo

Eu estou só para aqui a gastar membranas de microfones, quando dava um óptimo

mendigo

O tempo que perdi no disco chegou para incorporar versos sobre isso mesmo e

agora ter um verso sobre ter versos sobre isso

Não singrei por um triz

Tão feliz, dei concertos de merda em algumas das melhores casas do país

«- É?

E então?»

— E não estou nisto para, mais tarde

Ter o prazer de dizer «filho, olha o que eu fiz com a tua idade»

Mas sim para, quando ele perguntar «porque é que a mãe nos deixou e não há

comida na mesa?», eu lhe pregar uma lição acerca de prioridades

No outro lado do mundo, eu teria esta casa cheia.

(À pinha)

E umas sete capas de CD com esta cara feia

Eis a mente visionária e sem emprego, como se a minha especialidade fosse

Tapeçarias da Malásia

Aposta que, se esta brincadeira da conquista mundial der para o torto,

eu sei onde é a saída e tenho a nave lá fora

Vou de casa e ego às costas.

Sem destino, porém sem medo

Pois quando fizerem um filme de mim, isto ainda vai enriquecer o enredo

(Ya, é mesmo isso, puto)

Quem?

Eu?

Não sabeis?

Uma lenda

Quem eu sou?

Uma Lenda

Do meu pináculo, digo: Mãe, perdoa eternizar-me por nome este, em vez do nome

que por mim escolheste

Não quero parecer ingrato, mas…

Quem?

Eu?

Não sabeis?

Uma lenda

Quem eu sou?

Uma Lenda

E se, por ventura, a minha conduta não se coaduna com os «princípios e

parâmetros de avaliação de carácter» desta escumalha, então quero mais é que

morram longe

Quem?

Eu?

Não sabeis?

Uma lenda

Quem eu sou?

Uma Lenda

Quando eu nasci, planetas alinharam-se como que numa vénia cósmica ao Imperador

A luz mudou e estrelas escreveram o meu nome num céu bordô

«...Maak je een weg daar, alsjeblieft... Maak een weg daar

Laat het gaan, doe alsjeblieft een stap achteruit, alsjeblieft...

Alsjeblieft terug...

Ga alsjeblieft terug... Het kost niets, een beetje meer...»

Gefeliciteerd, jongen, gefeliciteerd

Start met studeren

Op een dag zullen ze zeggen dat ik nep was en dat al mijn toneelstukken...

geschreven door enkele anonieme genieën van mijn tijd;

Dat ik zwak was in de lessen, geen schuld aan intelligentie en niet kon lopen naar

daar om geboortegedichten te geven

Verdomme, ik verloor honderden uren, eeuwen, terug naar dit werk

Ik ben klaar om een ​​dutje te doen zoals Miguel Torga's redneck

Ik heb het allemaal gezien.

Het leven is gewoon roken, brandende tijd

Concerten schrijven, deprimeren en afslaan

Het spijt me, maar, mijn mensen, ik kwam om u te zegenen alleen met de aanwezigheid

Alles wees erop dat ik vandaag thuis bleef en mijn hoofd vulde

Leer mij kennen, ver van mij

Ik spuug slijmerig vuur in een beschamende nis

Mix van gekke mensen, freaks, geeks, die me volgen alsof ik Christus ben

"De zenuw is te horen."

- ZIJN?

repareren

Laat een decennium branden en hij komt uit het luik, bleek

Ik scheer mijn bekken en zegt: ik heb een nieuw record gemaakt

Ik zie de fans al misselijk de kamer verlaten, zoals:

"Fuck, ik heb betaald om een ​​show te zien, deze man speelt met de"

Malta"

Interactie met het publiek?

L?

Ik ga het podium op en heb een monoloog

Nu is het geduld hebben zoals mijn psycholoog

Als dit door het lot erger wordt, wil ik allereerst bedanken

voor zo'n bevoorrechte kans om mijn tranen voor jou te laten zien,

met bloed in de stem

Als het te veel is, zeg dan: "Zenuw, dit is niet interessant voor ons"

«Alles goed, maar…» «Maar?

Maar wat?

Maar wat?"

Wie?

L?

Weet je het niet?

Een legende

Wie ik ben?

Een legende

Na eeuwenlang verzen te hebben uitgezonden, willen ze dat ik in een van:

'O, ik weet het niet.

Het is lang geleden.

Voorlopig blijf ik.

En morgen, wie weet,

Ik ben"

Wie?

L?

Weet je het niet?

Een legende

Wie ik ben?

Een legende

Toen ik werd geboren, richtten planeten zich als in een kosmische buiging voor de keizer

Het licht veranderde en de sterren schreven mijn naam in een bordeauxrode lucht

Luister, luister niet naar mij

(sterft.) Hallo, goede nacht.

Mijn naam is N-n-n-het maakt niet uit en dat deed ik ook

schrijf wat dingen

Val me niet lastig

Ik ben hier alleen om microfoonmembranen uit te geven, toen het geweldig was

bedelaar

De tijd die ik op de plaat verloor, kwam door er verzen over op te nemen en

heb nu een vers over het hebben van verzen erover

Ik ging niet door een haar

Zo blij, ik heb waardeloze concerten gegeven in enkele van de beste huizen van het land

"- ZIJN?

En dan?"

'En ik zit er niet in voor later.'

Om het genoegen te hebben om te zeggen "zoon, kijk eens wat ik deed op jouw leeftijd"

Maar eerder voor, als hij vraagt ​​"waarom heeft de moeder ons verlaten en er is geen"

eten op tafel?", predik ik je een les over prioriteiten

Aan de andere kant van de wereld zou ik dit huis vol hebben.

(met dennenappel)

En ongeveer zeven cd-hoesjes met dit lelijke gezicht

Hier is de visionaire geest en zonder baan, alsof mijn specialiteit was

Wandtapijten uit Maleisië

Wed dat als dit spel van wereldverovering misgaat,

Ik weet waar de uitgang is en ik heb het schip buiten

Ik ga van huis en ego op mijn rug.

Geen bestemming maar geen angst

Want als ze een film van mij maken, zal dit nog steeds de plot verrijken

(Ja, dat klopt, jongen)

Wie?

L?

Weet je het niet?

Een legende

Wie ik ben?

Een legende

Vanaf mijn hoogtepunt zeg ik: Moeder, vergeef me dat ik me heb vereeuwigd met deze naam, in plaats van met de naam

die je voor mij koos

Ik wil niet ondankbaar klinken, maar...

Wie?

L?

Weet je het niet?

Een legende

Wie ik ben?

Een legende

En als mijn gedrag bij toeval niet in overeenstemming is met de principes en

 karakterevaluatieparameters» van dit uitschot, dus ik wil meer dan

sterf ver weg

Wie?

L?

Weet je het niet?

Een legende

Wie ik ben?

Een legende

Toen ik werd geboren, richtten planeten zich als in een kosmische buiging voor de keizer

Het licht veranderde en de sterren schreven mijn naam in een bordeauxrode lucht