Lápis de Cera - Nerve

O destino é cínico!

Acabei de ver o meu abrigo ser atingido por um relâmpago, pela segunda vez num

mês, no mesmo sítio

É difícil… Já é um processo mecanizado

Ponho o primeiro alicerce e passo para piloto automático

Já esqueci sentimentos tipo amor, ciúme e carinho

Não me pareceram muito úteis nesta ilha deserta sozinho

Depois dos comprimidos, do álcool e das seringas

Percebi que eu sou a minha própria má companhia!

Estes lápis de cera devem ter algum problema

Porque a cidade ainda é cinzenta e ainda não vi borboletas

Só cores neutras!

A noite soprou a vida da minha paleta

Mas lágrimas são incolores, pintar com elas, não vale a pena

Nunca pensei escavar um túnel numa fuga ao sofrimento

Tinha medo de partir uma unha com o movimento

Agora olha para mim, com roturas nos ligamentos

Com sede, sangue nos dedos, sem unhas, a escavar no cimento!

E vou escavar esse túnel!

Quando podia simplesmente pintar uma porta na parede, para nos tirar desta cela

Mas quando voltar à cidadela

Não quero que ela me chame artista plástico, mas artista de ferro!

Já não consigo pintar por cima do problema

Era uma folha em branco antes destes lápis de cera

Respirava policromia.

Lágrimas são aguarela

Disfarçava imperfeições na tela com lápis de cera

Já não consigo pintar por cima do problema

Sou uma folha cinzenta depois destes lápis de cera

Agora a natureza é morta, a minha cidade é deserta

Lápis de cera.

Lápis de cera…

Uma imagem vale mais que mil palavras?

Boa piada

Só que eu sou cego e começo a já não achar graça

Então parem de me dizer: «Abre os olhos para perceber!»

Pelos vistos, tenho um ponto de vista diferente, estás a ver?

De olhos fechados, pego nuns lápis de cera gastos

Pinto um arco-íris, deito-me à sombra desta árvore

Com uma espiga nos lábios, chapéu tombado para a frente…

Não sei o que seria de mim sem breves momentos como este

Tenho mil sonhos guardados.

Mil vão-se manter escondidos

Por isso, lanço ao oceano todos estes sonhos perdidos

Dentro de uma garrafa e com um bilhete de boa sorte

Para quem os encontrar e tentar concretizar — Desisto!

Admito, sou só um o jardineiro sem amor à terra

Rego umas duas vezes e deixo o resto com a Primavera

Admito, sou só um romântico não assumido

Digo umas duas palavras e deixo o resto com o nervosismo

Já não consigo pintar por cima do problema

Era uma folha em branco antes destes lápis de cera

Respirava policromia.

Lágrimas são aguarela

Disfarçava imperfeições na tela com lápis de cera

Já não consigo pintar por cima do problema

Sou uma folha cinzenta depois destes lápis de cera

Agora a natureza é morta, a minha cidade é deserta

Lápis de cera.

Lápis de cera…

Uma imagem vale mais que mil palavras?

Eu trocava mil imagens por uma palavra de confiança da tua parte!

Nunca quis ver-me abraçado a esta almofada

À procura do doce aroma que antes sentia quando acordava

Ainda pergunto: Como pudeste incendiar tudo?

Não era grande e quente, mas construímos aquela casa juntos!

Soltar insultos é fácil como fazer as malas

Difícil é desculpar e resolver problemas com calma

Tu não estás impressionada e eu não tenho um propósito?!

Estou montado numa estrela cadente, a tentar caçar um unicórnio!

Como te atreves em falar em espírito de sacrifício?

Eu tinha tanto espírito de sacrifício que sacrifiquei o meu espírito!

Eu estilhaço a minha vida com estas declarações ridículas

Mas vivo em câmara lenta para contemplar as partículas

Não sou uma folha em branco — Nem cinzenta!

Eu sou uma tela repleta de rabiscos e padrões sobrepostos a lápis de cera!

Het lot is cynisch!

Ik zag net dat mijn schuilplaats voor de tweede keer in een jaar werd getroffen door de bliksem

maand, op dezelfde plaats

Het is moeilijk... Het is al een gemechaniseerd proces

Ik leg de eerste basis en stap naar de automatische piloot

Ik ben gevoelens als liefde, jaloezie en genegenheid al vergeten

Ze leken me niet erg nuttig op dit onbewoonde eiland alleen

Na de pillen, alcohol en spuiten

Ik realiseerde me dat ik mijn eigen slechte bedrijf ben!

Deze kleurpotloden moeten een probleem hebben

Omdat de stad nog steeds grijs is en ik nog geen vlinders heb gezien

Alleen neutrale kleuren!

De nacht blies het leven uit mijn palet

Maar tranen zijn kleurloos, ermee schilderen is het niet waard

Ik heb er nooit aan gedacht een tunnel te graven om aan het lijden te ontsnappen

Ik was bang om een ​​spijker te breken met de beweging

Kijk me nu eens aan, met gescheurde banden

Dorstig, bloed aan de vingers, geen spijkers, graven in het cement!

En ik ga deze tunnel graven!

Toen ik gewoon een deur op de muur kon schilderen, om ons uit deze cel te krijgen

Maar als ik terugkeer naar de citadel

Ik wil niet dat ze me een beeldend kunstenaar noemt, maar een ijzerkunstenaar!

Ik kan het probleem niet meer overschilderen

Het was een blanco vel voor deze kleurpotloden

Ik ademde polychromie.

tranen zijn aquarel

Vermomde schermonvolkomenheden met kleurpotloden

Ik kan het probleem niet meer overschilderen

Ik ben een grijs laken na deze kleurpotloden

Nu is de natuur dood, mijn stad is verlaten

Kleurpotlood.

kleurpotlood…

Een foto zegt meer dan duizend woorden?

Goede grap

Ik ben gewoon blind en begin het niet meer grappig te vinden

Dus stop met tegen me te zeggen: «Open je ogen om het te begrijpen!»

Blijkbaar heb ik een andere mening, zie je?

Met gesloten ogen pak ik wat gebruikte kleurpotloden op

Ik schilder een regenboog, ik lig in de schaduw van deze boom

Met een punt op zijn lippen, hoed naar voren gekanteld...

Ik weet niet wat er van mij zou worden zonder korte momenten als deze

Ik heb duizend dromen bewaard.

Duizend zullen verborgen blijven

Daarom gooi ik al deze verloren dromen in de oceaan

In een fles en met een gelukskaartje

Voor degenen die ze vinden en proberen ze te bereiken: ik geef het op!

Ik geef toe, ik ben gewoon een tuinman zonder liefde voor het land

Ik geef een paar keer water en laat de rest bij de lente

Ik geef het toe, ik ben gewoon een bescheiden romanticus

Ik zeg een paar woorden en laat de rest over aan nervositeit

Ik kan het probleem niet meer overschilderen

Het was een blanco vel voor deze kleurpotloden

Ik ademde polychromie.

tranen zijn aquarel

Vermomde schermonvolkomenheden met kleurpotloden

Ik kan het probleem niet meer overschilderen

Ik ben een grijs laken na deze kleurpotloden

Nu is de natuur dood, mijn stad is verlaten

Kleurpotlood.

kleurpotlood…

Een foto zegt meer dan duizend woorden?

Ik zou duizend afbeeldingen willen ruilen voor een woord van vertrouwen van je!

Ik wilde mezelf nooit dit kussen zien knuffelen

Op zoek naar de zoete geur die ik altijd voelde toen ik wakker werd

Ik vraag nog steeds: hoe heb je het allemaal in brand kunnen steken?

Het was niet groot en warm, maar dat huis hebben we samen gebouwd!

Beledigingen laten vallen is net zo eenvoudig als inpakken

Het is moeilijk om je verontschuldigingen aan te bieden en problemen rustig op te lossen

Je bent niet onder de indruk en ik heb geen doel?!

Ik rijd op een vallende ster en probeer op een eenhoorn te jagen!

Hoe durf je te spreken over de geest van opoffering?

Ik had zo'n geest van opoffering dat ik mijn geest opofferde!

Ik verbrijzel mijn leven met deze belachelijke uitspraken

Maar ik leef in slow motion om de deeltjes te aanschouwen

Ik ben geen leeg blad - zelfs niet grijs!

Ik ben een canvas vol krabbels en patronen bedekt met kleurpotloden!