Gainsbourg - Nerve

Ela acorda com aquele gosto amargo de quem quer chorar, mas nunca chora.

Ela não chora

Ela sabe que a mágoa só gera mágoa e onde a mágoa a leva, ela já esteve e prega

a toda a gente que está melhor agora

Não é propriamente um cisne de mulher mas torna-se progressivamente

interessante e eu gosto de boas surpresas

Então, tento a minha sorte, com base na velha crença de que a verdadeira beleza

ainda está no descortinar do detalhe

Não estou perto de me lembrar ao certo se a conheço, mas aqui estamos os dois

Eu aplico aquela abordagem clássica do Sr.

Mistério, cliché-zóide,

persuasivo no palavreado, com o meu trejeito de pseudo-galã desajustado

Olhar cansado e cheio do mundo.

Anéis de fumo, que nem Gainsbourg

Whisky mais velho do que eu, num copo sem gelo.

Eu sou tão duro

Consigo ser tudo o que vi nos filmes mas só durante o primeiro encontro e se

ela não viu o mesmo filme que eu, torna-se difícil

Não responde mas também não gosta do silêncio, cada vez que eu faço uma pausa e

olho para ela, tipo «ainda estás aí?»

Ela recorre àquela expressão de quem está à espera que eu continue e me incita

a fazer ou a dizer algo, tipo «…sim?»

Por acaso, calho a ser dos que passam noites em branco a reorganizar peças

inacabadas, numa busca pelas palavras certas

E assim, desencanto mais conversas desconexas (aparentemente) mas com

referências subtilmente perversas

Então, ela despe-me a personagem

E eu corto-me com a verdade e depois conto-lhe as minhas vísceras,

numa auto autópsia ao vivo

Digo até, que pesquiso acerca de transtornos de persona e sei que auto

diagnóstico é dúbio e, ainda assim, eu desconfio que sou esquizóide

E que é por isso que, tão facilmente, sozinho idealizo diálogos por horas,

com gente que conheço, em sítios diferentes e personalidades novas

Movido pela força compensatória da angústia porque era perfeito se eu falasse

essas coisas na cara, soltasse a raiva na cara

Esta música fala acerca de quando, tanto o silêncio como uma acção,

em vez de uma palavra, dão uma melhor resposta.

(Claro.)

Se desabafas demasiadas falhas, ela vai embora

Tanta conversa e tudo o que ela queria era que eu lhe pregasse uma foda

Não gostei, não gostei

Acho que desvirtuou a música e, sejamos francos, considerando a acção da

história, tu não terias forma de saber que ela queria isso

Portanto, não faz sentido

Ze wordt wakker met die bittere smaak van iemand die wil huilen, maar nooit huilt.

ze huilt niet

Ze weet dat verdriet alleen verdriet veroorzaakt en waar het verdriet haar heen voert, is ze geweest en predikt

aan alle mensen die nu beter zijn

Het is niet bepaald de zwaan van een vrouw, maar het wordt geleidelijk

interessant en ik hou van goede verrassingen

Dus ik beproef mijn geluk, gebaseerd op de oude overtuiging dat ware schoonheid

zit nog in de details

Ik weet niet zeker of ik haar ken, maar hier zijn we allebei

Ik pas die klassieke benadering van Mr.

Mysterie, cliché-zoid,

overtuigend in de woorden, met mijn gebrekkige pseudo-hartenbreker manier

Er moe en vol van de wereld uitzien.

Rookringen, zoals Gainsbourg

Whisky ouder dan ik, in een glas zonder ijs.

ik ben zo stoer

Ik kan alles zijn wat ik in de films heb gezien, maar alleen tijdens de eerste ontmoeting, wat als?

ze heeft niet dezelfde film gezien als ik, het wordt moeilijk

Hij antwoordt niet, maar houdt ook niet van de stilte, elke keer als ik pauzeer en

Ik kijk haar aan, van "ben je er nog?"

Ze gebruikt die uitdrukking van wie er op me wacht om door te gaan en zet me aan

om iets te doen of te zeggen, zoals «…ja?»

Toevallig ben ik een van degenen die nachtenlang bezig zijn met het herschikken van stukken

onvoltooid, in een zoektocht naar de juiste woorden

En dus ontgoochelde ik meer losse gesprekken (blijkbaar) maar met

subtiel perverse verwijzingen

Dus ze ontdoet me van het karakter

En ik sneed mezelf met de waarheid en dan vertel ik je mijn ingewanden,

in een live autopsie

Ik zeg zelfs dat ik onderzoek doe naar persona-stoornissen en dat ik dat zelf weet

diagnose is dubieus en toch vermoed ik dat ik schizoïde ben

En daarom idealiseer ik, zo gemakkelijk, alleen, urenlang dialogen,

met mensen die ik ken, op verschillende plaatsen en met nieuwe persoonlijkheden

Bewogen door de compenserende kracht van angst omdat het perfect was als ik sprak

deze dingen in het gezicht, laat de woede in het gezicht

Dit nummer gaat over wanneer, zowel stilte als actie,

In plaats van een woord geven ze een beter antwoord.

(Duidelijk.)

Als je te veel fouten ventileert, gaat ze weg

Zoveel gepraat en alles wat ze wilde was dat ik haar neukte

Ik vond het niet leuk, ik vond het niet leuk

Ik denk dat het de muziek vervormde en, laten we eerlijk zijn, gezien de actie van de

verhaal, je zou niet weten dat ze het wilde

Dus het heeft geen zin