Água do Bongo - Nerve

Cara de sono… de facto, com…

Água do bongo… placa de som…

A data em que vou…

Arrasto o meu corpo…

(Quê? Não percebi nada)

Cara de sono.

De facto, com um sorriso de quem acabou de entornar a água do

bongo na placa de som

Um dia, torno irremediável a escolha da data em que vou

Entretanto, arrasto o meu corpo, até ao doutor, porque o meu frasco acabou

Frios suores, poros disparam vapor

Horas depois, para aliviar o ardor no peito, eu escrevo

Mas mãos tremem sem parar, ao compor imagens extraídas da parte de trás do meu

topo

À frente, uma cara de poucos amigos que não percebem que não estou para

conversas sem termos de conversar antes sobre isso

Uma cara de poucos amigos, independentemente do número

Funcionam todos à base de avisos, eu não me resumo num

Eu sumo-me

Façam rolar esse tapete de alcatrão na minha frente, como se fosse a passar o

carro da Google

Eu nunca espreitei o mapa

Fedelhos pedem conselhos, numa de partilha e comunhão com as massas —

Desamparem-me a loja

Esta é para a corja que prega os meus momentos medíocres

Como se tudo em que toco se tornasse magnífico — É esse o espírito

Hei-de morrer pobre pela minha obra

Assim por alto, até agora, devo ter ganho, sei lá, um cêntimo por hora

Eu preferia acabar num lar.

Não, eu preferia doar um rim

Não, a sério, eu preferia afogar o meu primogénito

Num alguidar do que vê-lo a crescer até se tornar um básico:

Pela morte, serás exemplo.

Eles que façam de ti um mártir

Dígitos… convencido… negativo… positivo…

Disso, acredito… vinho… sozinho… amigos

No que toca à quantidade de dígitos

Estou convencido que o meu saldo negativo ultrapassa o teu positivo

Além disso, acredito que, só com vinho

Já me embebedei mais sozinho que tu com os teus amigos

Quando escrevo, escorre quente o veneno que me corre dentro

Este é o meu adeus precoce.

A minha laia morre cedo

Nervoso?

Só sempre.

Corto rente laços

Falo «Fêmea, um dia volto, mas hoje ainda não pode ser»

Pé na tábua.

Eu não preciso de nada

Escrevo estas letras com a mesma caneta com que desenho a capa

Trancado no quarto, quando calço luvas de borracha

Recorto letras de revistas e envio anónimas cartas de ódio às ex-namoradas

Elas sabem o que aqui se gasta

Não tenho jeito com nomes, sou péssimo com datas

Porque adoro fumar bêbado

Há cinco anos em casa mas moral altíssima, numa de «eu nunca voltei da estrada»

A vida não presta.

Só ira resta

Temo não alcançar os quarenta.

Não há tempo para dormir a sesta

Desculpem-me se não ando de corno preso à testa com um elástico,

a peidar borboletas

Eu vejo além das tretas

Slaperig gezicht… in feite, met…

Bongo water… geluidskaart…

De datum waarop ik…

Ik sleep mijn lichaam...

(Wat? Ik heb niets gemerkt)

Slaperig gezicht.

Sterker nog, met een glimlach van iemand die net het water uit de heeft gemorst

bongo op de geluidskaart

Op een dag maak ik de keuze van de datum waarop ik ga om onherstelbaar te zijn

Ondertussen sleep ik mijn lichaam, naar de dokter, want mijn fles is op

Koud zweet, poriën schieten stoom

Uren later, om het brandende gevoel in mijn borst te verlichten, schrijf ik

Maar handen schudden non-stop, bij het samenstellen van afbeeldingen die zijn geëxtraheerd vanaf de achterkant van mijn

bovenkant

Verderop, een gezicht van een paar vrienden die niet beseffen dat ik er nog niet klaar voor ben

gesprekken voeren zonder er eerder over te hoeven praten

Een gezicht van een paar vrienden, ongeacht het aantal

Ze werken allemaal aan berichten, ik vat mezelf niet in één samen

ik bezwijk

Rol deze teermat voor me uit, alsof hij langs de gaat

google auto

Ik heb nooit op de kaart gekeken

Brats vragen om advies, in een deel en gemeenschap met de massa -

Verlaat me de winkel

Deze is voor de kraai die mijn middelmatige momenten predikt

Alsof alles wat ik aanraak prachtig werd — That the spirit

Ik zal arm sterven voor mijn werk

Dus ik moet nu ongeveer, ik weet het niet, een cent per uur hebben verdiend

Ik beland liever in een huis.

Nee, ik doneer liever een nier

Nee, serieus, ik verdrink liever mijn eerstgeborene

In een kom dan kijken hoe het groeit tot het een basis wordt:

Door de dood zult u een voorbeeld zijn.

Laat ze je tot martelaar maken

Cijfers… overtuigd… negatief… positief…

Daarvan geloof ik... wijn... alleen... vrienden

Wat betreft het aantal cijfers

Ik ben ervan overtuigd dat mijn negatieve saldo uw positieve saldo overschrijdt

Trouwens, ik geloof dat alleen met wijn

Ik ben meer dronken geworden dan jij met je vrienden

Als ik schrijf, wordt het gif dat in mij stroomt heet

Dit is mijn vroege afscheid.

Mijn soort sterft vroeg

Nerveus?

Gewoon altijd.

veters sluiten

Ik zeg «Vrouw, op een dag kom ik terug, maar vandaag kan het niet zijn»

Voet op het bord.

Ik heb niets nodig

Ik schrijf deze brieven met dezelfde pen waarmee ik de omslag teken

Opgesloten in de kamer, toen ik rubberen handschoenen aantrok

Ik knip brieven uit tijdschriften en stuur anonieme haatbrieven naar ex-vriendinnen

Ze weten wat hier wordt uitgegeven

Ik ben niet goed met namen, ik ben slecht met dates

Omdat ik graag dronken rook

Vijf jaar geleden thuis maar een zeer hoog moreel, in een van "Ik kwam nooit meer terug van de weg"

Het leven is niet goed.

alleen de toorn blijft

Ik ben bang dat ik geen veertig word.

Er is geen tijd om een ​​dutje te doen

Excuseer me als ik geen hoorn draag die met een rubberen band aan mijn voorhoofd is gebonden,

scheet vlinders

Ik kijk verder dan de bullshit