Lluvia - Negros

Como olvidar el pasado, vivir el presente y volver a empezar,

cuando tantos recuerdos te asechan, como olvidar.

Como no tener miedo al destino,

ni al sabor amargo de la soledad,

ni al fantasma de los sentimientos,

que siempre aparecen en la oscuridad.

Como borrar de mis labios

un beso infinito, una historia de amor

cuando fue la primera en mi vida fue la mejor.

como despertar por las mananas

sin llorar por dentro con este de dolor

como puedo yo apagar el fuego

que me esta quemando lento el corazon.

Lluvia, mojame el alma y llevate la pena

que su recuerdo corre por mis venas

como un veneno que me esta matando

poco a poco sin tenerme compasion.

Lluvia, rueda de espacio y llevatelo todo

hasta las lagrimas que hay en mis ojos

hasta la ultima gota de dolor.

Como borrar de mis labios

un beso infinito, una historia de amor

cuando fue la primera en mi vida fue la mejor.

como despertar por las mananas

sin llorar por dentro con este de dolor

como puedo yo apagar el fuego

que me esta quemando lento el corazon.

Lluvia mojame el alma y llevate la pena

que su recuerdo corre por mis venas

como un veneno que me esta matando

poco a poco sin tenerme compasion.

Lluvia rueda de espacio y llevatelo todo

hasta las lagrimas que hay en mis ojos

hasta la ultima gota de dolor.(x2)

Luvia rueda despacio y llevatelo todo,

hasta la ultima gota de dolor…

Hoe het verleden te vergeten, in het heden te leven en opnieuw te beginnen,

Als zoveel herinneringen je achtervolgen, hoe te vergeten.

Hoe niet bang te zijn voor het lot,

noch aan de bittere smaak van eenzaamheid,

noch aan de geest van gevoelens,

die altijd in het donker verschijnen.

Hoe te wissen van mijn lippen

een oneindige kus, een liefdesverhaal

toen het de eerste in mijn leven was, was het de beste.

hoe je 's ochtends wakker wordt

zonder van binnen te huilen van deze pijn

hoe kan ik het vuur blussen

Dat mijn hart langzaam brandt.

Regen, maak mijn ziel nat en neem de penalty

dat zijn geheugen door mijn aderen stroomt

als een vergif dat me doodt

beetje bij beetje zonder mededogen.

Regen, ruimtewiel en neem het allemaal

tot de tranen die in mijn ogen staan

tot de laatste druppel pijn.

Hoe te wissen van mijn lippen

een oneindige kus, een liefdesverhaal

toen het de eerste in mijn leven was, was het de beste.

hoe je 's ochtends wakker wordt

zonder van binnen te huilen van deze pijn

hoe kan ik het vuur blussen

Dat mijn hart langzaam brandt.

Regen maakt mijn ziel nat en neem de penalty

dat zijn geheugen door mijn aderen stroomt

als een vergif dat me doodt

beetje bij beetje zonder mededogen.

Regen ruimtewiel en neem het allemaal

tot de tranen die in mijn ogen staan

tot de laatste druppel pijn (x2)

Luvia rolt langzaam en neemt het allemaal,

tot de laatste druppel pijn...