Daemonenland - Nebular Moon

Gelb der Himmel, schwarze Erde

In der Luft schwebt der Tod

Karges Land ohne Leben

Daemonenland

Das Kind im Arm, kniet sie

Tr¤nen ¤tzen Staub vom Gesicht

Seit drei Tagen kniet sie schon

Seit drei Tagen ist es tot

Und sie schreit in die Nacht

«Wo bist du, mein Gott?»

Seine toten Augen — aufgequollen

Der eingefrorene Schrei

Ein Schrei voller Qual

Sie fand`s tot, aufgepflockt

Im giftigen Wјstensand

Von dem Jјnger (des) eines Gottes

Kind des Wiederstands

Die toten Augen — aufgequollen

Der eingefrorene Schrei

Ein Schrei voller Qual

Das Gesicht im Wјstensand

Blasen auf der Haut

Ihr totes Kind an sich gepresst

Schјtzend an der sterbend Brust

Erlischt ihr Lebenslicht im Dreck

Martyrium im D¤monenland

Der Schwarze wendet die Augen ab

«Lasst sie liegen, Revoltenpack»

Gele lucht, zwarte aarde

De dood hangt in de lucht

Onvruchtbaar land zonder leven

demonen land

Het kind in haar armen, ze knielt

Tranen etsen stof van zijn gezicht

Ze heeft drie dagen geknield

Het is al drie dagen dood

En ze schreeuwt de nacht in

"Waar ben je, mijn God?"

Zijn dode ogen - gezwollen

De bevroren schreeuw

Een schreeuw van pijn

Ze vond het dood, vastgebonden

In het giftige woestijnzand

Van de discipel (des) van een god

kind van verzet

De dode ogen - gezwollen

De bevroren schreeuw

Een schreeuw van pijn

Het gezicht in het woestijnzand

blaren op de huid

Haar dode kind klemde zich aan haar vast

Beschermend op de stervende borst

Hun levenslicht dooft in de modder

Martelaarschap in Demonenland

Het zwart wendt zijn ogen af

"Laat ze, opstand pack"