Париж - НЕ ОН

Среди спальных районов этого города

Ты забрала меня с собой скоро так

В бездну моих безумных дней

Моих безумных ночей, не так ли?

Я пробовал здесь остаться

Я превращал мысли в пепел,

Но вот куда-то вдаль уходит наш крейсер

Уходит так незаметно

На берегу волны нам напевали что-то

И мы так нехотя ушли в пустой сон

Где она и он, и где шумит лишь только дождь

Сонные мои глаза смотрели в глаза неба

В которых так не успел я увидеть

Которых так не посмел я обидеть

Ничем, и закрыл глаза

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Еле незаметно по нашей комнате дым

Въедался в меня, а я сижу один

Дома пустых квартир, где слышны наши стоны

Сотри все эти дни, образовавшие годы

Ты погасила искру, давай, рви меня

Ведь на твоих губах написано, что ты врала

Оторвала частицу себя с моего сердца

Теперь ищу ночлег, где бы согреться

Слышны ноты миноров, терции — что со мной?

Останови меня, родная, дай дышать тобой

Укрылся пустотой среди пьяных закатов

Проводил все поезда на чужих вокзалах

Помню мгновения любви, минуты безысходности

Клялся тебя забыть, но так не смог, прости,

Но так не смог, прости

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Париж, укутанный тайнами

Укутаны прозой мы о любви,

Но где же ты?

Где же ты?

Onder de slaapgedeeltes van deze stad

Je nam me zo snel mee

In de afgrond van mijn gekke dagen

Mijn gekke nachten, toch?

Ik heb geprobeerd hier te blijven

Ik veranderde gedachten in as,

Maar ergens ver weg gaat onze kruiser

Zo onopgemerkt blijven

Aan de oevers van de golven zongen ze iets voor ons

En we gingen zo met tegenzin een lege droom in

Waar is zij en hij, en waar alleen de regen geluid maakt

Mijn slaperige ogen keken in de ogen van de hemel

Waar ik geen tijd voor had om te zien

die ik niet durfde te beledigen

Niets en sloot mijn ogen

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Nauwelijks onmerkbare rook in onze kamer

In mij opgegeten, en ik zit alleen

Huizen van lege appartementen waar ons gekreun te horen is

Wis al deze dagen die de jaren vormden

Je doofde de vonk, kom op, verscheur me

Het staat tenslotte op je lippen geschreven dat je hebt gelogen

Scheurde een stuk van mezelf uit mijn hart

Nu ben ik op zoek naar een plek om te verblijven, waar ik kan opwarmen

Je hoort de noten van minderjarigen, tertsen - wat is er mis met mij?

Stop me, schat, laat me je ademen

Verborgen door leegte tussen dronken zonsondergangen

Leidde alle treinen op buitenlandse stations

Ik herinner me momenten van liefde, momenten van hopeloosheid

Ik heb gezworen je te vergeten, maar ik kon het niet, het spijt me

Maar ik kon niet, het spijt me

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Parijs gehuld in mysterie

We zijn verpakt in proza ​​over liefde,

Maar waar ben je?

Waar ben jij?