Tenebroso - Naumachia

The city of thousand moons

Stints me on its light

I am being passed by

Pearl laughter carried along the dusty road

The pregnant thought’s weight hurts

I’m shrugging all the empty words off my back

Rain turns to rust

Hopes remain dreams

And I tried, I did try

Not to turn them into dust

Hands tired of Loneliness

Odd sound of my own voice

I fear what mirrors hide

Eyes shut, no need to memorize the pain

Miasto tysiąca księżyc

De stad van duizend manen

Stint me op zijn licht

Ik word gepasseerd

Parelachtig gelach gedragen over de stoffige weg

Het gewicht van de zwangere gedachte doet pijn

Ik haal alle lege woorden van mijn rug

Regen verandert in roest

Hoop blijft dromen

En ik heb het geprobeerd, ik heb het geprobeerd

Niet om ze in stof te veranderen

Handen moe van eenzaamheid

Vreemd geluid van mijn eigen stem

Ik ben bang voor wat spiegels verbergen

Ogen dicht, je hoeft de pijn niet te onthouden

Miasto tysiąca księżyc