Invisible - Nathan Anderson

Yeah, I don’t know

I guess I feel like—when I’m around you—that I’m invisible

It’s like you don’t even see me

And I’m standing right in front of you, yeah

Yeah, I feel invisible, I knew this wasn’t easy

I’m standing right in front of you, but you don’t even see me

I pass you in the hallway, but you don’t even glance, so

I just kinda walk by like I ain’t never passed you

I do my best to pretend that I don’t notice you

'Cause you don’t ever notice me, so what am I supposed to do?

What, I gotta yell it in order for you to see it?

Got it written on my face, it’s pretty easy to read it

But you choose not to, so that’s what I’ma have to do

My heart is getting tired;

I’m tired of running after you

I try to talk, but you just keep ignoring me

Pretending that you listen—you don’t listen;

you’re destroying me

See, I look up to you, but you keep looking down on me

You never say you love me or you care or that you’re proud of me

In other words, you’re drowning me

I get on my knees and I pray

Pretty pathetic, but you make it pretty easy to say

I swear, I must be invisible

'Cause you never see me anymore

And I swear, I must look miserable

'Cause you never hold me anymore

You like a nightmare, every time I’m dreaming

The longest conversation that we had was when we’re screaming

«And what you say?»

«What you say?»

There’s nothing else to talk about

Before I even say a word, it’s like you’re already walking out

You keep making promises, but you don’t ever keep 'em

And then look at me stupid when I say I don’t believe 'em

Yeah, that’s right I don’t believe you, and how do you expect me to?

You don’t show respect to me, but I should show respect to you?

Gosh, you’re such a hypocrite, I doubt you’re even listening

Things have got so bad, you don’t even pretend you’re interested

And every time we hug, which isn’t very often

The thing I used to love has now become something that’s awkward

You put that smile up on your face, but I can tell you’re faking

You look me in the eyes and you tell me I’m amazing

But all your words are wasted, 'cause I swear that you make it up

And I’m so sick of chasing love;

I guess my pace ain’t quick enough

I hate it, 'cause

I swear, I must be invisible

'Cause you never see me anymore

And I swear, I must look miserable

'Cause you never hold me anymore

I’m full grown now, moved out, I thought it was best

The sad thing is, I doubt you even noticed I left

I quit calling 'cause you ain’t ever answer the phone

So the last time we talked, I told you, «Leave me alone»

I’m supposed to open my arms and hold you now?

Hold you?

Wow.

You ain’t never held me;

how—

Do you expect a kid that you never raised to do right—

To break the walls down and make you a part of my life?

But hold up, here comes a call from the hospital

They told me I should come and see you if it’s possible

I got my shoes to go, I threw my pride on the floor

Saw a real smile on you when I walked in the door

The doc told me you ain’t got more than a day

I just got you and this cancer gon' take you away

You say you love me, you can see me, everything’s okay

For some reason, I no longer feel the urge to say

I swear, I must be invisible

'Cause you never see me anymore

And I swear, I must look miserable

'Cause you never hold me anymore

I swear, I must be invisible

'Cause you never see me anymore

And I swear, I must look miserable

'Cause you never hold me anymore

Ja, ik weet het niet

Ik denk dat ik het gevoel heb - als ik bij jou in de buurt ben - dat ik onzichtbaar ben

Het is alsof je me niet eens ziet

En ik sta recht voor je, ja

Ja, ik voel me onzichtbaar, ik wist dat dit niet gemakkelijk was

Ik sta recht voor je, maar je ziet me niet eens

Ik passeer je in de gang, maar je kijkt niet eens, dus

Ik loop gewoon een beetje voorbij alsof ik je nog nooit ben gepasseerd

Ik doe mijn best om te doen alsof ik je niet opmerk

Omdat je me nooit opmerkt, dus wat moet ik doen?

Wat, ik moet het schreeuwen zodat je het kunt zien?

Ik heb het op mijn gezicht geschreven, het is vrij gemakkelijk om het te lezen

Maar jij kiest ervoor om dat niet te doen, dus dat is wat ik moet doen

Mijn hart wordt moe;

Ik ben het beu om achter je aan te rennen

Ik probeer te praten, maar je blijft me negeren

Doen alsof je luistert - je luistert niet;

je maakt me kapot

Kijk, ik kijk naar je op, maar jij blijft op me neerkijken

Je zegt nooit dat je van me houdt of dat je om me geeft of dat je trots op me bent

Met andere woorden, je verdrinkt me

Ik ga op mijn knieën en ik bid

Behoorlijk zielig, maar je maakt het vrij gemakkelijk om te zeggen

Ik zweer het, ik moet onzichtbaar zijn

Omdat je me nooit meer ziet

En ik zweer het, ik moet er ellendig uitzien

Omdat je me nooit meer vasthoudt

Je houdt van een nachtmerrie, elke keer als ik droom

Het langste gesprek dat we hadden, was wanneer we schreeuwden

«En wat zeg je?»

"Wat jij zegt?"

Er is niets anders om over te praten

Voordat ik zelfs maar een woord zeg, is het alsof je al naar buiten loopt

Je blijft beloften doen, maar je komt ze nooit na

En kijk me dan stom aan als ik zeg dat ik ze niet geloof

Ja, dat klopt, ik geloof je niet, en hoe verwacht je dat ik dat doe?

Je toont geen respect voor mij, maar ik zou respect voor jou moeten tonen?

Goh, je bent zo hypocriet, ik betwijfel of je zelfs maar luistert

Het is zo erg geworden dat je niet eens doet alsof je geïnteresseerd bent

En elke keer dat we elkaar omhelzen, wat niet vaak is

Het ding waar ik vroeger van hield, is nu iets geworden dat ongemakkelijk is

Je tovert die glimlach op je gezicht, maar ik kan zien dat je doet alsof

Je kijkt me in de ogen en je vertelt me ​​dat ik geweldig ben

Maar al je woorden zijn verspild, want ik zweer dat je het verzint

En ik ben het zo beu om liefde na te jagen;

Ik denk dat mijn tempo niet snel genoeg is

Ik haat het, want

Ik zweer het, ik moet onzichtbaar zijn

Omdat je me nooit meer ziet

En ik zweer het, ik moet er ellendig uitzien

Omdat je me nooit meer vasthoudt

Ik ben nu volwassen, verhuisd, ik dacht dat het het beste was

Het trieste is dat ik betwijfel of je hebt gemerkt dat ik wegging

Ik stop met bellen omdat je nooit de telefoon opneemt

Dus de laatste keer dat we elkaar spraken, zei ik tegen je: 'Laat me met rust'

Moet ik nu mijn armen openen en je vasthouden?

Je vasthouden?

Wauw.

Je hebt me nooit vastgehouden;

hoe-

Verwacht je van een kind dat je nooit hebt opgevoed dat het goed doet...

Om de muren af ​​te breken en jou een deel van mijn leven te maken?

Maar wacht even, hier komt een telefoontje van het ziekenhuis

Ze zeiden dat ik je moest komen opzoeken als het mogelijk was

Ik heb mijn schoenen om te gaan, ik gooide mijn trots op de grond

Zag een echte glimlach op je toen ik binnenkwam

De dokter vertelde me dat je niet meer dan een dag hebt

Ik heb je net en deze kanker zal je wegnemen

Je zegt dat je van me houdt, je kunt me zien, alles is in orde

Om de een of andere reden voel ik niet langer de drang om het te zeggen

Ik zweer het, ik moet onzichtbaar zijn

Omdat je me nooit meer ziet

En ik zweer het, ik moet er ellendig uitzien

Omdat je me nooit meer vasthoudt

Ik zweer het, ik moet onzichtbaar zijn

Omdat je me nooit meer ziet

En ik zweer het, ik moet er ellendig uitzien

Omdat je me nooit meer vasthoudt