Adamantium - Nardean, Alphamama

I been living these days with an adamantium casing

You can’t penetrate it

And i lost myself, a phantom in the wind pacing

Theres no inhalation

And i know, i learned to expect it

A forced iteration

A narration that i was chasing safety

Maybe, i was seeking mitigation

Of suffering

Scars like losses i was covering

Cause my bones were melted, molded with metal

I couldn’t help it

Cause i was meddled with

Mutant and monster

I lost my conscience

I fell from empress, resorted to temptress

Armed with arms of blades to keep him at a distance

He was armed with arms of dna that had macho imprinted

And so when i resisted

He still insisted

He still insisted

He still insisted

So i’ve been living these days with an adamantium casing

The lie permeating

But i’ll drop it now

All it took was a deep inhalation, a realisation

The callous capricorn i was born

So hard headed i could headbutt a storm

But hardness translates to a tendency to ignore

Half of the song so it can’t resolve

Then i cart along a cartridge of

Supposed sins i’m waiting to have absolved

See i grew up to the gospel of

Be careful and be guilty

And my mother modelled womanhood

As nothing but man’s realty

So i figured out early

I figured out early how to bite down on my tongue

And my brother had a temper, so i learnt to duck young

But the second i realised i’d been raised to be weak

I unleashed the dormant force and took my sword from its sheath

I melted it, and drowned in the power

I woke up starving and ready to devour

Anyone who’d second guess me

Turned myself to acid

To burn if you ingest me

Political police, you’d better say that correctly

Fighting from trauma so i’d slaughter in a frenzy

But i don’t want to be addicted to misery

And i don’t want to assume that men equate to injury

So what if i could write a new narration

Letting go of the need for domination

That was born from constant subjugation

What if i could practice grace in the retaliation?

Mind state dilating

Embracing perspectives to continue upgrading

Cause hate is becoming outdated

And armour won’t heal you

Pain is the medication

Ik leef tegenwoordig met een adamantium omhulsel

Je kunt er niet in doordringen

En ik verloor mezelf, een fantoom in de wind die ijsbeerde

Er is geen inademing

En ik weet het, ik heb geleerd het te verwachten

Een geforceerde iteratie

Een verhaal dat ik op jacht was naar veiligheid

Misschien was ik op zoek naar verzachting

Van lijden

Littekens zoals verliezen die ik bedekte

Want mijn botten waren gesmolten, gevormd met metaal

Ik kon er niets aan doen

Omdat ik me ermee bemoeide

Mutant en monster

Ik verloor mijn geweten

Ik viel van keizerin, nam mijn toevlucht tot verleidster

Gewapend met armen van messen om hem op afstand te houden

Hij was gewapend met dna-armen waarop een macho was ingeprent

En dus toen ik me verzette

Hij drong nog steeds aan

Hij drong nog steeds aan

Hij drong nog steeds aan

Dus ik leef tegenwoordig met een adamantium-omhulsel

De leugen doordringend

Maar ik laat het nu vallen

Het enige dat nodig was, was een diepe inademing, een besef

De harteloze steenbok Ik ben geboren

Zo koppig dat ik een storm een ​​kopstoot zou kunnen geven

Maar hardheid vertaalt zich in een neiging om te negeren

De helft van het nummer, dus het kan niet worden opgelost

Dan neem ik een cartridge mee

Veronderstelde zonden waarvan ik wacht dat ze zijn vergeven

Kijk, ik ben opgegroeid met het evangelie van

Wees voorzichtig en wees schuldig

En mijn moeder stond model voor vrouwelijkheid

Als niets anders dan de werkelijkheid van de mens

Dus ik kwam er vroeg achter

Ik kwam er al vroeg achter hoe ik op mijn tong moest bijten

En mijn broer had een humeur, dus ik leerde jong te bukken

Maar zodra ik me realiseerde dat ik was opgevoed om zwak te zijn

Ik ontketende de slapende kracht en nam mijn zwaard uit de schede

Ik smolt het en verdronk in de kracht

Ik werd uitgehongerd wakker en klaar om te verslinden

Iedereen die me zou raden

Veranderde mezelf in zuur

Om te branden als je me inslikt

Politieke politie, dat kun je maar beter goed zeggen

Vechten tegen een trauma, dus ik zou razendsnel afslachten

Maar ik wil niet verslaafd zijn aan ellende

En ik wil er niet van uitgaan dat mannen gelijk staan ​​aan letsel

Dus wat als ik een nieuwe vertelling zou kunnen schrijven?

De behoefte aan overheersing loslaten

Dat is ontstaan ​​uit voortdurende onderwerping

Wat als ik gratie zou kunnen oefenen in de vergelding?

Gemoedstoestand verwijdend

Perspectieven omarmen om door te gaan met upgraden

Omdat haat achterhaald raakt

En pantser zal je niet genezen

Pijn is het medicijn