Nador - Namika

Schließe die Augen, bleib kurz steh’n und atme tief ein

Es duftet nach Safran, Honiggebäck und gegrilltem Fleisch

Ein Hauch von Benzin mischt sich hinein

Der Müll in der Sonne geht ein… ich öffne die Augen

Ein paar Meter weiter zieh’n Karawanen vorbei

Ne ältere Frau in Djellaba gekleidet mustert mich scharf von der Seite

Die Farbe der Haut ist die Gleiche

Trotzdem seh' ich nicht aus wie die meisten

Zwischen den Touri-Palästen

Verstecken sich brüchige Häuserfassaden

Streunende Katzen, bettelnde Kinder, stark überfüllte Bazare

Transporter mit Schafen, klappernde Busse, brüllende Taxifahrer

Kleiner Junge der barfuß Ball spielt

Schlangenbeschwörer und Straßenmaler

Mein offenes Ohr versteht jedes Wort

Auch wenn ich hier nicht gebor’n bin

Denn die Wurzeln meines Stammbaums

Liegen tief hinter dieser Erde verborgen

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Laternen gehen an, spaziere am Strand

Sehe mein' Schatten im Sand

Barfuß im Wasser, ein seidiger Wind begleitet die Wellen an Land

Schau in die Ferne… flatternde Flaggen, beleuchtete Berge

Vulkane die schlafen, am Dach der Welt hängen goldene Sterne

Ein älterer Mann befestigt sein Boot

Das Seil in den faltigen Händen

Ich grüß mit «Salam», er lächelt mich an Sein müdes Gesicht spricht Bände

In solchen Momenten frag ich mich

Wie’s wohl wär, hier geboren zu sein

Andere Freunde, andere Werte aber das Herz schlägt gleich…

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Zwischen meinen Welten liegen 2.000 Meilen

Fühl mich oft zerrissen, würd Sie gerne verein'

Ich würd so gerne wissen wo ich hin gehör

In meinen Träumen fließt der Main in das Mittelmeer

Auf der Suche nach mir selbst

In den Straßen von Nado-or… Nado-o-or

Fühl mich zu Hause, fühle mich verlo-orn, verlo-orn…

Sluit je ogen, stop even en haal diep adem

Het ruikt naar saffraan, honingkoekjes en gegrild vlees

Een vleugje benzine mengt zich erin

Het afval in de zon sterft... Ik open mijn ogen

Caravans passeren een paar meter verder

Een oudere vrouw gekleed in een djellaba kijkt me scherp vanaf de zijkant aan

De kleur van de huid is hetzelfde

Toch zie ik er niet uit als de meesten

Tussen de toeristenpaleizen

Afbrokkelende gevels verbergen zich

Zwerfkatten, bedelende kinderen, overvolle bazaars

Transporteurs met schapen, ratelende bussen, schreeuwende taxichauffeurs

Kleine jongen die op blote voeten met de bal speelt

Slangenbezweerders en straatschilders

Mijn open oor verstaat elk woord

Ook al ben ik hier niet geboren

Omdat de wortels van mijn stamboom

Diep verborgen achter deze aarde

Naar mijzelf opzoek

In de straten van Nado-or… Nado-o-or

Voel je thuis, voel je verloren-orn, verloren-orn...

Lantaarns kom op, loop op het strand

Zie mijn schaduw in het zand

Blootsvoets in het water, een zijdeachtige wind vergezelt de golven op het land

Kijk in de verte...fladderende vlaggen, verlichte bergen

Slapende vulkanen, gouden sterren hangen op het dak van de wereld

Een oudere man maakt zijn boot vast

Het touw in de gerimpelde handen

Ik groet met "Salam", hij lacht naar me. Zijn vermoeide gezicht spreekt boekdelen

Op momenten als deze vraag ik mezelf af

Hoe het zou zijn om hier geboren te worden

Verschillende vrienden, verschillende waarden maar het hart klopt hetzelfde...

Naar mijzelf opzoek

In de straten van Nado-or… Nado-o-or

Voel je thuis, voel je verloren-orn, verloren-orn...

Er zijn 2.000 mijl tussen mijn werelden

Ik voel me vaak verscheurd, zou je je willen verenigen?

Ik zou graag willen weten waar ik thuishoor

In mijn dromen mondt de Main uit in de Middellandse Zee

Naar mijzelf opzoek

In de straten van Nado-or… Nado-o-or

Voel je thuis, voel je verloren-orn, verloren-orn...