Cerecloth - Naglfar

Old shadows rise

And shroud the world in blackest night

In bitter hearts once confined

Trapped deep inside

Since before the dawn of time

Now free to poison mankind

Futility

It feeds the grasp of lethargy

Life slowly comes to a grinding halt

Words of sanctity

Turned into inanities

And faith is naught but dust

The reaper’s breath

A crushing weight upon their chest

No reason left to exist

Seek comfort in the blade

In herds they walk along their way

The path towards an early grave

A cancerous plague begot

Spreads dread and spiritual rot

And the stench of cerecloth

Thus follow in its wake

As man succumbs to its dismal fate

A cancerous plague begot

Spreads dread and spiritual rot

And the stench of cerecloth

In this place now resides

As all things slowly die inside

Silence looms

The testament of our demise

A barren tomb forever cursed

Chalice of doom

Poisoning the fountain of life

For none shall walk the earth

Oude schaduwen komen op

En hul de wereld in de zwartste nacht

In bittere harten ooit opgesloten

Diep van binnen opgesloten

Sinds voor het aanbreken van de tijd

Nu vrij om de mensheid te vergiftigen

Futiliteit

Het voedt de greep van lethargie

Het leven komt langzaam tot stilstand

Woorden van heiligheid

Veranderd in dwaasheden

En geloof is niets anders dan stof

De adem van de oogster

Een verpletterend gewicht op hun borst

Geen reden meer om te bestaan

Zoek troost in het mes

In kuddes lopen ze op hun pad

Het pad naar een vroeg graf

Een kankerplaag verwekte

Verspreidt angst en spirituele rot

En de stank van cerecloth

Volg dus in zijn kielzog

Terwijl de mens bezwijkt voor zijn sombere lot

Een kankerplaag verwekte

Verspreidt angst en spirituele rot

En de stank van cerecloth

In deze plaats bevindt zich nu

Terwijl alle dingen langzaam van binnen sterven

Stilte doemt op

Het testament van onze ondergang

Een onvruchtbaar graf voor altijd vervloekt

Kelk des onheils

De fontein van het leven vergiftigen

Want niemand zal de aarde bewandelen