Penélope - Noe

Hago todo lo que quieras

(Puta, chupapollas)

Pues sí, hay muchos casos, muchísimos casos como el mío

Hay hombres malos, hombres que no se merecen ser hombres

Cuando te gira la espalda todo el mundo, es una salida ¿no?

Siempre fue una muchacha bella

Soñaba como cada niña cada noche con coger alguna estrella

Ella es Penélope, su nombre a pocos importa

No es lo que cuenta si su cuerpo está en venta y su falda es corta

Oficio antiguo como la injusticia y no hay cura

Cada tarde se despierta, espera la ciudad a oscuras

Mientras se viste, un pequeño espejo murmura

Delata arrugas de amargura, gajes de una vida dura

Hacia la calle alerta en el silencio de una acera incierta

Se siente muerta mientras un coche se acerca

Penélope, ya no te preguntas porqué

Incluso hace tiempo que el SIDA dejó de preocuparte

Tanta espera no te deja recordar quién eras

Pierdes la noción del tiempo en ese club de las afueras

Poco a poco empiezas a comprender

Que no eres la mitad de la mujer que fuiste ayer, Penélope

Penélope, con su bolso de piel marrón

Y sus zapatos de tacón

Espera en una esquina

Ella es Penélope

La veía en el supermercado, compraba verdura y pescado

Nadie se fijaba en ella cuando pasaba a su lado

Su silencio en este tiempo y su mirada en el pasado

Una pasión adolescente con el hombre equivocado fue

El daño infringido, el beso resultó ser fingido

Y su corazón quedó malherido y perdido

Él no supo afrontar su realidad

Y escapó como un soplo, en la oscuridad

Y se quedó sola, con un bebé y sola

Bebé que llora en la cuna, nada hay más importante ahora

«La vida cambia pero yo no cambiaré

Yo lucharé por mi bebé, me las arreglaré

Aún confío en la fortuna y en la alegría también

Mi cabeza está muy alta y sé que todo saldrá bien

Si usted me da el trabajo seré su representante

Tengo aguante y a un hijo al que sacar adelante

No me diga que necesita a alguien más elegante

Mire, no soy esa niña quinceañera que se la chupa al gerente

No sé si me entiende, señor empresario

Que necesito un salario, que casi no tengo ropa en mi armario

No sé si me entiende, señor comisario

Lo difícil que es ser pobre y conseguir el pan diario»

En medio de qué, el tedio al no poder tener

Ni tan solo un espacio para así poder crecer

Tus amigas que te escuchan, pero ¿qué pueden hacer?

Tienen bastante con su vida y el saberla resolver

Soledad, solitaria en tu estómago, días extraños

24 horas ya no dan para ningún sueño

(Nadie más me hará daño)

Nadie más te hará daño, no tendrás dueño

Da igual que pasen los años

Pero Penélope elige no aceptar el ultraje

Y aún mantiene el coraje que esta vida le exige

Mujer con empuje que inspira ternura y sueños

Un corazón muy grande para un mundo tan pequeño

Penélope

Penélope, con su bolso de piel marrón

Y sus zapatos de tacón

Espera en una esquina

Ella es Penélope

La gente mira a las putas por encima del hombro

Nunca te dan una oportunidad porque piensan que has tomado la salida fácil

No se imaginan la fuerza de voluntad que se necesita para hacer lo que hacemos

Recorrer las calles, noche tras noche, recibiendo golpes y sus desprecios

Ik doe alles wat je wilt

(Teef, klootzak)

Ja, er zijn veel gevallen, veel gevallen zoals de mijne

Er zijn slechte mannen, mannen die het niet verdienen om man te zijn

Als iedereen je de rug toekeert, is dat een uitweg, toch?

Ze was altijd een mooi meisje

Ik droomde zoals elk meisje elke nacht om een ​​ster te vangen

Ze is Penelope, haar naam doet er niet toe

Het is niet wat telt als je lichaam te koop is en je rok kort is

Oude handel als onrecht en er is geen remedie

Elke middag wordt hij wakker, de stad wacht in het donker

Terwijl hij zich aankleedt, fluistert een kleine spiegel

Het verraadt rimpels van bitterheid, gevaren van een hard leven

Op weg naar de alerte straat in de stilte van een onzeker trottoir

Ze voelt zich dood als een auto nadert

Penelope, je vraagt ​​je niet langer af waarom?

Zelfs aids maak je je al lang geen zorgen meer

Door zoveel wachten weet je niet meer wie je was

Je verliest de tijd uit het oog in die club in de buitenwijken

Beetje bij beetje begin je het te begrijpen

Dat je niet half de vrouw bent die je gisteren was, Penelope

Penelope, met haar bruine leren tas

En haar hakken

wacht in een hoekje

Ze is Penelope

Ik zag haar in de supermarkt, ze kocht groenten en vis

Niemand merkte haar op toen ze langskwam

Zijn stilte in deze tijd en zijn blik in het verleden

Een tienerpassie met de verkeerde man was

De toegebrachte schade, de kus bleek geveinsd

En zijn hart was zwaar gewond en verloren

Hij wist niet hoe hij zijn realiteit onder ogen moest zien

En ontsnapte als een adem, in het donker

En ze werd alleen gelaten, met een baby en alleen

Baby huilt in de wieg, niets is belangrijker nu

"Het leven verandert, maar ik zal niet veranderen"

Ik zal vechten voor mijn baby, ik zal het redden

Ik vertrouw ook nog steeds op geluk en vreugde

Mijn hoofd is hoog en ik weet dat alles goed komt

Als u mij de baan geeft, zal ik uw vertegenwoordiger zijn

Ik heb uithoudingsvermogen en een zoon om op te voeden

Vertel me niet dat je een liefhebber nodig hebt

Kijk, ik ben niet dat vijftienjarige meisje dat de manager afzuigt.

Ik weet niet of u mij begrijpt, meneer de ondernemer

Dat ik een salaris nodig heb, dat ik nauwelijks kleren in mijn kast heb

Ik weet niet of u mij begrijpt, commissaris

Hoe moeilijk is het om arm te zijn en dagelijks brood te krijgen»

In het midden van wat, de verveling van het niet kunnen hebben

Zelfs geen enkele ruimte om te kunnen groeien

Je vrienden die naar je luisteren, maar wat kunnen ze doen?

Ze hebben genoeg van hun leven en weten hoe ze het moeten oplossen

Eenzaam, eenzaam in je maag, vreemde dagen

24 uur zijn niet langer genoeg voor een droom

(Niemand anders zal me pijn doen)

Niemand anders zal je pijn doen, je zult geen eigenaar hebben

Hoe de jaren ook voorbij gaan

Maar Penelope kiest ervoor om de verontwaardiging niet te accepteren

En hij behoudt nog steeds de moed die dit leven van hem vraagt

Vrouw met drive die tederheid en dromen inspireert

Een heel groot hart voor zo'n kleine wereld

Penelope

Penelope, met haar bruine leren tas

En haar hakken

wacht in een hoekje

Ze is Penelope

Mensen kijken neer op hoes

Ze geven je nooit een kans omdat ze denken dat je de makkelijke weg hebt gekozen

Je kunt je de wilskracht niet voorstellen die nodig is om te doen wat we doen

Door de straten lopen, nacht na nacht, klappen ontvangen en hun minachting