Зеркало - Н.П.М.

Настенные часы тащат мою душу к тридцатке.

Я не думал, что так время убегает на старты.

Старость — не радость, как говорится в пословице.

С возрастом чаще о боге, о святой троице.

Вспомни, как раньше, когда я был маленький.

Помнишь комнатку на фонтанке в домике стареньком?

Мы с сестренкой с криками по коридору.

Мама, знаю, ты любишь не меньше, чем первой весной.

То ли я изменился или слишком морочусь,

А может просто нашел свою гордость и совесть.

Или просто чего-то очень сильно боюсь,

Что когда-нибудь кто-то или я не проснусь?

Злюсь, но понимаю, что без толку.

Хочу быть отцом и подарить небо мелкому.

Я за руку с ним, вытираю платком ему носик.

Шагает полтос, а рядом косолапит полтосик.

Вроде с улыбкой проснусь, а на душе скребут кошки.

Сам себя по башке — неужели, сука, все сложно.

Постою, посмотрю на себя в зеркало тупо.

Опомнись, жалеть себя, как минимум, глупо.

Припев (2х):

Там грустно улетают в пробку мечты,

Как будто в зеркале уже не ты.

Так страшно, что когда-то затрясутся пальцы.

Так важно не грустить ни о чем и не бояться.

Куплет 2:

Я столько раз уже смешил бога своими планами.

Плавно превращаю свою жизнь в забавный мир.

Среди квартир, чужих домов, чужих.

Да, не спорю, было весело, вспомнив, поворошить.

Немного серых дней, что так хотели ярких красок,

Но, по сути, оказались просто-напросто напрасны.

Пацаны растут, пастухи пасут, трусы ссут

И, спустя время, немного кто поменял суть.

Все это грустно, типично, как сопли Голливуда.

Мне вторят быть самокритичнее, но я не буду.

Тут я нахавался улиц, прохавав все моменты

И все равно, один из тех, кому не нужны сантименты.

А помнишь, когда мама верила во все начала,

И я стану лучшим даже только ради нее.

Сын подводил раз за разом, а она молча кричала:

«Сынок, не смей сомневаться, что это не твое.»

Аплодисментов не нужно, ведь мы не в цирке, все же С Сережей делаем песни все про одно и то же.

И если бы я бы хотя бы знал или был готов,

Я бы отцу сказал в сотни раз больше важных слов.

Припев (4х):

Wandklok sleept mijn ziel naar dertig.

Ik had niet gedacht dat dit is hoe de tijd wegloopt naar de start.

Ouderdom is geen vreugde, zoals het spreekwoord zegt.

Met de leeftijd vaker over God, over de Heilige Drie-eenheid.

Weet je nog hoe het was toen ik klein was.

Herinner je je het kamertje aan de fontein in het oude huis nog?

Mijn zus en ik schreeuwen door de gang.

Mam, ik weet dat je van niet minder houdt dan van de eerste lente.

Of ik ben veranderd, of ik ben te veel aan het dollen

Of misschien heeft hij gewoon zijn trots en geweten gevonden.

Of misschien ben ik gewoon ergens bang voor

Dat op een dag iemand of ik niet wakker zal worden?

Ik ben boos, maar ik begrijp dat het zinloos is.

Ik wil een vader zijn en de hemel aan de kleine geven.

Ik houd zijn hand bij hem vast en veeg zijn neus af met een zakdoek.

Een halftenen loopt en een halftenen onhandig loopt in de buurt.

Het lijkt erop dat ik wakker word met een glimlach, en katten krabben aan mijn ziel.

Zichzelf op het hoofd - echt, teef, alles is ingewikkeld.

Ik sta op en kijk mezelf dom in de spiegel aan.

Onthoud dat medelijden met jezelf hebben op zijn minst stom is.

Koor (2x):

Daar vliegen helaas dromen weg in een verkeersopstopping,

Alsof je niet meer in de spiegel staat.

Het is zo eng dat je vingers op een dag zullen trillen.

Het is zo belangrijk om nergens verdrietig over te zijn en niet bang te zijn.

Vers 2:

Ik heb God zo vaak aan het lachen gemaakt met mijn plannen.

Ik verander mijn leven soepel in een grappige wereld.

Tussen appartementen, huizen van andere mensen, vreemden.

Ja, ik maak geen ruzie, het was leuk, herinneren, roeren.

Een paar grijze dagen die zo graag felle kleuren wilden,

Maar in feite bleken ze gewoon tevergeefs te zijn.

Jongens groeien op, herders grazen, lafaards pissen

En, na een tijdje, een beetje die de essentie veranderde.

Het is allemaal triest, typisch, zoals Hollywood-snot.

Mij ​​is verteld dat ik meer zelfkritiek moet hebben, maar dat doe ik niet.

Hier heb ik de straten uitgekamd, nadat ik alle momenten had uitgekozen

En toch, een van degenen die geen behoefte hebben aan sentimentaliteit.

Weet je nog dat mama in alles geloofde,

En ik zal de beste worden, zelfs alleen voor haar.

De zoon faalde keer op keer en ze riep in stilte:

"Zoon, waag het niet te twijfelen dat het niet van jou is."

Applaus is niet nodig, want we zijn niet in het circus, maar met Serezha maken we liedjes die allemaal over hetzelfde gaan.

En als ik het tenminste wist of er klaar voor was,

Ik zou honderden keren belangrijkere woorden tegen mijn vader zeggen.

Koor (4x):